(556 S. KHK. m. 5, 9, 42)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Muğla Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.06.2005 tarih ve 2003/1061-2005/395 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.02.2007 gününde davacı avukatı Özgür Aydın ile davalı avukatı Kazım Sancak gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının 27.03.2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Balık figürlü şekilden oluşan marka tescilinin bulunduğunu ve anılan markaya dayanarak müvekkilinin aleyhine hukuk ve ceza davaları açtığını, oysa tescil konusu markanın 556 sayılı KHK.nin 5. maddesinde öngörülen marka kriterlerini taşımadığını, herkesçe bilinen ve anonim olarak kullanılan basit balık çiziminden ibaret olduğunu ileri sürerek, davalının markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin tescilli markasının 556 sayılı KHK.nin 5. maddesinde öngörülen ayırt edicilik ve baskı yoluyla çoğaltılabilme kriterlerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; davalının tescilli markasının balık şeklinin özgün bir çiziminden ibaret ve ayırt edicilik niteliği taşıyan, marka olarak tescile engeli bulunmayan bir şekil olduğu, markanın hükümsüzlüğünü gerektiren hiçbir halin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı tarafların vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilin yerinde görülmeyen tüm temyizi itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, 556 sayılı KHK.nin 42. maddesine dayanılarak açılan dava ihtisas mahkemesi sıfatıyla görüldüğünden AAÜT'nin 2. kısmının 2 bölüm 9. maddesi gereğince davalı yararına 1.100 YTL ücreti vekalet verilmesi gerekir iken 350 YTL olarak takdir edilmesi doğru görülmemiş, ancak bu eksiğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle 3 numaralı hüküm fıkrasındaki 350 rakamı yerine 1.100 rakamı yazılmak suretiyle HUMK. nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, takdir olunan 500.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy