(3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.05.2005 tarih ve 2003/649-2005/300 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.03.2007 gününde davacı avukatı T. Y. İ. ile davalı avukatı S. U. Y. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Ankara ili Susuz Köy'de bulunan deponun 01.07.1998 tarihli sözleşme ile davalıya kiralandığını, 29.01.2003 tarihinde sözleşmeyi haksız olarak fesheden davalının taşınmazı hor kullanarak müvekkiline zarar verdiğini ileri sürerek, şimdilik 38.181.600.000 TL'nin KDV ile birlikte ve sözleşmenin 17. maddesine göre aylık 29.01.2003 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafın iddia ettiği tadilatların müvekkili tarafından meydana getirildiğinin kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirket tarafından verilmiş bir hasar var ise aynen gidermeye hazır olduğunu, aylık % 12 faiz talep etmenin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafından taşınmaza verilen zarardan davalının sözleşmenin 17. maddesinde öngörülen faiz oranı ile sorumlu olduğu gerekçesiyle, 18.021.000.000 TL'nin 20.10.2003 dava tarihinden itibaren aylık % 12 oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu taşınmazın hor kullanılması nedeniyle tazminatının temerrüt faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.
Taşınmazın hor kullanıldığı, dosyadaki delillerden anlaşılmaktadır. Bu hasarın tazmininin istenebilmesi, davacı mal sahibi tarafından onarılması şartına bağlı tutulamaz. Ancak, onarım bedeline hangi temerrüt faiz oranının uygulanacağı, taraflar arasında tartışmalı bulunmaktadır.
Taraflar arasındaki 01.07.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin Özel Şartlar bölümünün 12. maddesinde aynen, Kiralanan depoda herhangi bir hasar oluşması halinde kiracı ihtara hacet kalmaksızın eski haline getirmekle yükümlüdür. Yapılmaması halinde mal sahibi yapacak ve bedelini aylık %12 faiziyle kiracıdan talep edecektir. hükmü yer almaktadır. Sözleşme hükmünde aylık %12 faiz oranının uygulanması koşulu, mal sahibinin onarımı gerçekleştirmesi şartına bağlanmıştır. Yargılama sırasında davacı taraf, onarıma ilişkin herhangi bir gider belgesi sunmadığına göre, hükmedilen bedele aylık %12 faizi uygulanma koşulu gerçekleşmemiştir. Bu durumda davacının isteyebileceği temerrüt faizi, 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde yazılı TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlere uyguladığı faiz oranı olup, aksi düşünce ile aylık %12 temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 500,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy