(818 S. K. m. 118) (1086 S. K. m. 275, 284) (4046 S. K. m. 15)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.05.2003 tarih ve 1999/893-2003/612 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 4046 sayılı Yasa ile Tekirdağ Liman İşletmesi'nin 30 yıl süre ile davalı şirkete devredildiğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18. maddesi gereğince müvekkili tarafından alınan tekel ücretinin bundan sonra davalı tarafından tahsil edilmesi karşılığında %95'inin 15 gün içinde müvekkiline gönderilmesi, %5'inin davalıda kalması hususunda anlaştıklarını, ancak davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek, 15.372.910.000.-TL'nin asıl alacağa reeskont faizi yürütülmek kaydıyla davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin davacının tekel ücretinden kaynaklanan 13.852.303.603.-TL'sini müvekkilinin hizmet ücreti alacağı olan 12.988.829.997.-TL'sinden mahsup ederek bakiye 863.473.606.-TL'sini 18.08.1999 tarihinde tamamen ödediğini, takas-mahsup def'inin kabulü ile davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki sözleşmenin 27. maddesi gereğince davalının liman hizmetlerine ilişkin ücret takdir etmekte tek yetkili olduğu, liman hizmeti nedeniyle davacıdan alacağı bulunduğu, davacı gemilerinin palamar hizmeti alamadığından bu ücretin ayrık tutulduğu, takas koşulları oluştuğunda davacı alacağından davalı alacağının mahsubu gerektiği kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulü ile 3.880.314.213.-TL'sinin 19.08.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve takasa ilişkin iradenin yöneltilmesiyle, buna bağlı hukuksal sonuçların doğmuş bulunmasına ve BK.nun 118. maddesiyle çekişmeli alacak için de takas ileri sürülebileceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının palamar hizmeti almadığından, bu ücretin ayrık tutularak, liman hizmetlerine ilişkin ücretin, tekel ücretinden mahsubu ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda, palamar hizmetinden kaynaklanan ücret de hesaba dahil edilmiş olup, bu rapor hükme esas alınmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında da çelişki doğmuş bulunmaktadır.
O halde mahkemece, takas def'ine dayanak olmak üzere, liman hizmetlerinden hangilerinin davacıdan tahsili gerektiği belirlendikten sonra bilirkişilerden rapor ya da ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy