(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.06.2005 tarih ve 2004/2264-2005/1213 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigorta vekilinin, TTK. nun 1301 inci maddesine dayalı olarak, davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece, davanın davalılardan sigorta bakımından sadece asıl alacak yönünden kabulüne, faiz isteminin reddine dair verilen kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, TTK. nun 1301 inci madde hükmüne dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Davalılardan sigortacının dava sırasındaki asıl alacağı ilişkin ödemesi, davacının hesabına değil, bankaya müracaatında ödenmek üzere havale şeklinde yapılmış olup, davanın açılması ile dava tarihinde temerrüde düşen sigortacının faizi ödememesi karşısında, sadece asıl alacağa ilişkin ödemenin kısmi ödeme olması nedeniyle davacının kısmi ödemeyi kabul zorunluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece de davacının ödemeyi kabul etmediği benimsenmekle ve asıl alacağa hükmedilmekle birlikte, dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte alacağın tahsiline karar verilmesi, yargılama giderlerinin, bakiye harcın ve vekalet ücretinin davalılardan sigortacıya yüklenmesi gerekirken, açıklanan gerekçe ile davanın açılmasına sebebiyet vermediği sonucuna varılarak, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA; ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy