(6762 S. K. m. 1228)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nce verilen 13.09.2005 tarih ve 2005/17-2005/186 sayılı kararın Yargıtay incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.03.2007 gününde davalı avukatı İ. A. gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilini, davalının alıcısı olduğu yükü taşımayı taahhüt ettiğini, konişmentoda konteynerin zamanında geri teslim edilememesi nedeniyle ödenmek zorunda kalınabilecek demoraj, rıhtım ve kira giderlerinin alıcıya (davalıya) ait olacağının açıkça öngörüldüğünü, müvekkilince yükün varma limanına taşındığını, ancak davalının mal ile ilgili evrakları hukuka aykırı şekilde uhdesinde tutması nedeniyle yükün teslim edilemediğini, bu nedenle yükün taşındığı konteynerin malikin tekrar kullanıma zamanında hazır hale getirilemediğini, müvekkilince konteyner sahibine ödenen 6.602,89 İngiliz Paundu'nun davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 6.602,89 İngiliz Paundu'nun ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın Bornova Şubesi tarafından dava dışı Karul Dericilik Pazarlama ve San. Ltd. Şti. lehine kredi kullandırılmış olup, işbu kredi borçlarının teminatı amacıyla davaya konu 14.701,40.-USD bedelli vesaikin tahsil amacıyla teslim alındığını, malın mülkiyetinin müvekkili bankaya ait olmayıp husumet yöneltilemeyeceğini, davalı bankanın tahsil bankası olup, sadece vesaik bedelinin tahsili ile görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin dava konusu malları taşımayı taahhüt ettiği, konişmento içeriği yükün taşınması için düzenlenen konişmento ile de dava dışı Nakliyat şirketine anılan yükün taşıttırıldığı ve varma limanına ulaştığı, dava konusu olayda davalı bankanın gönderi bankası olduğu, davalı bankanın yükün teslim edileceği kimse olmayıp, yükün teslimini sağlamak üzere konişmentoyu elinde bulunduran ve mal bedeli ödendiğinde konişmentoyu devredecek kimse olduğu, dava konusu taşımada iki ayrı konişmento olup, her iki taşımada yükün teslim edilecek olduğu kimselerin farklı olması nedeniyle asıl taşıma ve alt taşıma durumunda olan bu taşımaların sürastaryasının bir birinden etkilenemeyeceği, buna göre işbu dosyada taşıyan konumunda olan Hamburg SUD'a varsa ödenecek demuraj ücretinin bu konişmento ile ilgisi bulunmayan davalı bankadan talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 500.00.-YTL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.90.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy