(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.07.2005 tarih ve 2003/1886-2005/634 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İhsan Akgül tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı site yönetimi tarafından, müvekkilinden aidat borcu ve gecikme faizi adı altında talepte bulunulduğunu, oysa müvekkilinin daha önce kooperatif üyesi iken üyelikten ihraç edildiğini, sonra ihraç kararının iptal edilerek üyeliğe döndüğünü, bu döneme ilişkin gecikme faizinin kendisinden istenemeyeceğini, bu suretle bildirilen meblağ kadar borçlu bulunmadığını ileri sürerek, davalıya 4.967.100.000 TL borcu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kooperatifin kat mülkiyetine geçmiş olması nedeniyle davaya bakma görevinin sulh hukuk mahkemesi görevi içinde olduğunu, site genel kurulu tarafından aidat miktarı ve gecikme faizinin belirlendiğini, davacının ihracının kesinleşmemesi nedeniyle üyelik yükümlülüklerinin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulduğu ve dolayısıyla 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasının mümkün olmadığı ve site yönetim planının üyeleri bağlayıcı sözleşme niteliğinde olduğu, davacının site yönetiminin verdiği hizmetten dolayı alınan kararlar gereği 2.540,00 YTL borçlu bulunduğu, bunun dışında gecikme cezası ve ferilerinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve site yönetiminin gecikme faizi belirleme yetkisinin olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 98.06 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy