(3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.09.2005 tarih ve 2005/24-2005/287 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. D. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, kuyumculuk işi ile iştigal eden müvekkilinin, davalı banka ile arasındaki üye işyeri sözleşmesi uyarınca, 19.08.2004 tarihinde kredi kartı ile yapılan alış veriş bedelinin (1.100.000.000) TL. tutarındaki kısmının, davalı banka tarafından haksız şekilde müvekkilinin hesabından çekildiği ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu harcamada kullanılan yurt dışı kredi kartı sahibinin bu işleme itiraz etmesi üzerine işlem tutarının, kur farkı ilavesiyle (1.728) YTL. olarak müvekkili banka tarafından ödendiğini, davacının dava konusu işleme ait slip aslını ibraz edemediğini, bunun üzerine davacı hesabındaki (1.039) YTL'na bloke konduğunu, yapılan tüm işlemlerin taraflar arasındaki kartlı ödemeler sözleşmesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davasında ise, bakiye (709) YTL'nın ödeme tarihinden itibaren TCMB.'nın kısa vadeli kredilere uygulanan faiziyle ve faizin %5'i oranındaki BSMV ve KKDF ile birlikte, davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sözleşmeye aykırı davranarak işlem yapılan slip nüshasını davalı bankaya ibraz etmediği, böylece yurt dışı kredi kartı hamili tarafından yapılacak itiraza karşı sunulacak tek delilin ortadan kalkmasına ve yurt dışı bankanın harcama tutarlarını charge back yolu ile davalı banka hesabına borç kaydedilmesine neden olduğu, bu durumda taraflar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca davalı bankanın anılan işlem tutarını üye işyeri hesabına borç kaydetmek yetkisine sahip bulunduğu, davalı bankanın davacıdan tahsil ettiği toplam meblağ ve davalı banka hesabına borç kaydedilen meblağ dikkate alındığında, davalı bankanın (620) YTL. tutarında alacağının bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile (620) YTL.'nın karşı dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 4489 S. K. ile değişik 3095 S. K.nun 1. maddesi uyarınca, 01.01.2000 tarihinden itibaren, reeskont faizi tabirinden yasal faizin anlaşılması gerektiğinin tabii bulunmasına ve davalı-karşı davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde açıkça avans türünden temerrüt faizi talep edilmemiş olması karşısında, mahkemece karşı davada reeskont (yasal) oranında temerrüt faizine hükmedilmiş olduğunun kabulünün gerekmesine göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27.01 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy