(6762 S. K. m. 119, 1065, 1066)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 10. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.07.2005 tarih ve 2004/219-2005/391 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Ö. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat sigorta sözleşmesiyle sigortalanan emtianın davalı şirkete ait vagonlara yüklenerek Almanya'dan Tekirdağ'a taşınması sırasında hasarlandığını, hasarın gümrük memurunun da imzasıyla düzenlenen belge ile sabit olduğunu ve davalının taşıyan sıfatıyla hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen 3.011,31 Avro tazminatın temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin acente olduğunu ve bu nedenle sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, dosyadaki belgeler ve bilirkişi raporuna göre, davalının taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığı, acente olan davalıya karşı doğrudan ve asaleten husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.90.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy