(556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.10.2005 tarih ve 2004/1180-2005/504 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin bt bulgartabac mm+şekil markasını 34 üncü sınıf emtialarda kullanılmak üzere tescilini talep ettiğini, davalı kurumun diğer davalı adına tescilli MM ibareli markayı gerekçe göstererek 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/b maddesi uyarınca istemi ret ettiğini, yapılan itirazın da sonuç doğurmadığını, oysa markaların ayırt edilmeyecek derecede benzer olmadıklarını, müvekkili markasının bir bütün olarak değerlendirildiğinde dört unsurdan oluştuğunu, davalının bu markayı mağazalarının büyüklüğünü ifade etmek için kullandığını, tütün ile mamullerinin üretim ve satışını yapmadığını, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin olmadığını ileri sürerek, ret kararın iptaline ve hükmen tescile karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, her iki markada ilk dikkati çeken ibarenin MM bulunduğunu, yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, MM markasının müvekkiline ait olmadığını, Genossenschafts-Bund firmasına ait bulunduğunu, lisans sözleşmesiyle kullanıldığını, müvekkiline husumet düşmediğini, esasen davacının eklediği unsurların ayırt ediciliği sağlamadığını ve 50 yıldan beri Türkiye'de kullanıldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, redde mesnet tescilli markanın davalı şirkete ait olmadığı, lisans sözleşmesiyle kullandığı ve marka tesciline bir itirazının da bulunmadığı, bu davada husumet düşmeyeceği, davalının tescilini istediği markanın kullanılacağı 34 üncü sınıfın 1 ve 2 nci alt gurubuna dahil emtiaların redde esas markanın tescil kapsamında yer aldığı, genel görünüş itibariyle her iki markanın dikkat çeken unsurunun MM olduğu, davacı markasının diğer unsurlarının belli belirsiz durduğu, yazı kısmının okunamadığı, söz konusu marka ve işaretler altında sunulan emtiaların hitap ettiği kişilerin üzerinde bıraktığı iz itibariyle işitsel, görsel, biçimsel ve anlamsal olarak birbirlerinin benzeri bulunduğu, yapılan işlemin doğru olduğu ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/son fıkrasına dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.90 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy