(818 S. K. m. 28)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Marmaris Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.03.2005 tarih ve 2004/180-2005/67 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Abdullah A. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Abdullah A.'ın işe girmek için lüzumlu olduğunu söyleyerek müvekkilinden boş imzalı kağıtlar alıp üzerini doldurarak muhtelif tarihlerde müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabından 11 milyar lira çektiğini, davalı bankanın hiçbir araştırma yapmadan ve hesap sahibinden teyit almadan bu kağıtlara istinaden ödeme yapması nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek anılan meblağın 20.8.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının eşi olduğunu, ancak ayrı yaşadıklarını, birlikte yaşadıkları dönemde bankaya yönelik talimatları davacının yazıp imzalayarak bankadan para çekmek üzere kendisine verdiğini, çektiği paraları davacıya teslim ettiğini, davacının boş kağıda imza atacak kadar cahil ya da saf olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı banka vekili, hesap sahibinin imzasını taşıyan talimatlar doğrultusunda işlem yapan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, davalı Abdullah A.'ın hile ile davacıdan boş imzalı kağıtları aldığı, davacının bankadaki hesabından para çekmek üzere kullandığı, davalı bankanın davacının yazılı talimatları doğrultusunda işlem yapması nedeniyle olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11 milyar liranın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Abdullah A.'dan tahsiline, davalı banka yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı Abdullah A. temyiz etmiştir.
Davacı, davalı Abdullah A.'a verdiği boş imzalı kağıtların bu şahıs tarafından rızası hilafına doldurularak bankadaki parasının çekilmesi için kullanıldığını iddia etmiş, davalı Abdullah A. bankaya yönelik talimatları davacının hazırlayıp bankadan para çekmek üzere kendisine verdiğini, bankadan çektiği paraları da davacıya teslim ettiğini, davacıyı kandırarak boş imzalı kağıt almadığını savunmuştur. Para çekmeye ilişkin yazılı talimatların birden fazla olması nedeniyle davacı tarafından hile iddiası dinlenemez ve bu sebeple mahkemenin hilenin ispatlandığı yolundaki gerekçesine itibar olunamaz ise de, davalının, bankadan davacının parasını çektiğini açıkça kabul ettiği ancak aldığı parayı davacıya ödediğini ispatlayamadığı ve 8.3.2005 tarihli celsede ibraz edeceği bir delili bulunmadığını beyan ettiği dikkate alındığında davanın mümeyyiz davalı yönünden kabulü doğru olduğundan sonucu itibarıyla doğru olan kararın yukarıdaki gerekçe ile onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Abdullah A.'ın temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan kararının yukarıdaki değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 445.50 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy