(1086 S. K. m. 436)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.12.2004 tarih ve 2003/218 -2004/522 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakta dava dosyası için Tetkik Hakimi M. L. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Tunç Tekstil İhracat San. ve Tic. A.Ş.nin ortağı olduğunu, 20.02.2001 tarihinde davacı adına açılmış bulunan döviz tevdiat hesabına 585.000.000. USD. tutarında para virmanı yapıldığını, bu tutarın Bankada 13.08.2001 tarihine kadar vadeli olarak tutulduğunu, hesabın faizli bakiyesinin 621.555,08 USD. ye ulaştığını, 13.08.2001 tarihinde verilen talimat ile bu paranın 605.028,84 USD. lik kısmının anılan şirket hesabına transfer edilmesi ve adı geçen şirketin Eximbank döviz kredisinin kapatılmasının talep edildiğini, Banka tarafından bu talimatın yerine getirildiğini, 605.028,84 USD.'nin dava dışı Tunç Tekstil A.Ş. nin döviz kredisinin kapatılmasında kullanıldığını, bakiye 16.526.24 USD.nin İ. I. adlı şahsa ödenmesi istenmesine rağmen olumlu ya da olumsuz bir sonuç alınamadığını, BDDK yeminli murakıplarınca düzenlenen raporda müvekkile ait paranın Deniz Tekstil A.Ş. nin Banka arasında Tunç Tekstil A.Ş.nin borçlarının ödenmesine ilişkin protokol hükümlerine dayanılarak hesapta tutulduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin borçlu şirkete kefil olmadığı gibi protokolün tarafı da olmadığını ileri sürerek, bakiye bu meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacının davasında haksız olduğunu, söz konusu tutarın iddia edildiği gibi hesapta Tunç Tekstil A.Ş.nin borçlarının teminatı olarak bloke tutulmadığını, Tunç Grubu firmaları olan Deniz Teks. Boya A.Ş. Tunç Tekstil A.Ş., ve Örem Tekstil A.Ş. firmalarına müvekkili Banka tarafından müşterek kredi limiti tahsis edildiğini, bu kredi kullandırma kapsamında Tunç Tekstil San ve Tic A.Ş.ne 750.000 USD.lik Eximbank döviz kredisi kullandırıldığını, Türk Eximbank Sevk Öncesi İhracat Kredileri Uygulama Esasları-2000 revizyonu kapsamında, Eximbank kaynağından kullandırılan ihracat kredilerinin her ne surette olursa olsun mevduatta tutulamayacağını, bunlara faiz yürütülemeyeceğini, Eximbank kaynağı ile oluşturulan vadeli hesaplara dönemin Kurumsal Krediler Koordinatörünün onayı ile Eximbank'ın payı ile Bankanın alacağı komisyonun üzerine +5 puan net getirişi olacak şekilde brüt %16 faiz oranı tanımlandığını, böylece kredi kullandırım koşullarına muhalefet edildiğini, dava konusu miktarın faiz tahakkukundan artan kısım olduğunu, söz konusu miktar mevzuata aykırı biçimde oluştuğu için Eximbank'a iade edilmek üzere davacının hesabında blokede tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu meblağın Eximbank kredisinin vadeli hesap uygulaması ile kredinin faizlendirilmesi nedeni ile oluştuğu, Eximbank kredi kullandırma mevzuatına göre kredilerin hiçbir şekilde ihracat işlemlerinin finansmanı dışında faiz elde etmek amacı ile kullanılamayacağı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.90 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy