(6762 S. K. m. 644) (3095 S. K. m. 2) (818 S. K. m. 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Düzce Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01.11.2002 tarih ve 2000/364-2002/652 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili Bankanın Düzce Şubesi senetler karşılığı kredi hesabı borçlusu Şenkaya Ayakkabıcılık Tic. San. Ltd. Şti.nin, Bankaya olan borcuna karşılık dava konusu çekleri temlik cirosu ile müvekkiline verdiğini, kredi borçlusu olan dava dışı şirketin borcunu ödeyeceğini ilişkin taahhüdünü yerine getirmediğini, borcuna karşılık verilen beş adet toplam 5.100.000.000 TL.lik çekin de bankaya ibrazına engel olduğunu, çeklerin süresi içerisinde muhatap Bankaya ibraz edilmediğinden icra takibi yapılmadığını, davalı keşideci lehine temel ilişkide sebepsiz zenginleşme meydana geldiğini ileri sürerek, TTK.nun 644. maddesi hükmünce 5.100.000.000 TL.nın çeklerin keşide tarihlerinden itibaren %70 oranında reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultusunda, davalının sebepsiz zenginleştiği, davacı Bankanın zamanaşımı süresi içerisinde çekler yönünden takibe geçmediği, davalıya herhangi bir ihtarda çekmediği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile çek bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinde 3095 sayılı Kanun'un 4489 sayılı Kanun ile değişik hükümlerinin yürürlüğe girdiği 01.01.2000 tarihinden sonra açılan işbu davada avans değil reeskont oranında temerrüt faizinin talep edilmiş olması karşısında, Yasa'nın değişik 2/1. madde hükmünde ticari olmayan işler için yazılı reeskont (yasal) oranda temerrüt faizi talep edildiğinin kabulü gerekmesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazların reddi gerekmiştir.
2- Dava, TTK. nun 644. maddesine dayalı alacak istemine ilişkindir.
Davacı, TTK. nun 644. maddesine dayalı olarak açtığı sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı işbu davada, çeklerin keşide tarihlerden itibaren temerrüt faizi de talep etmiş bulunmaktadır. Konuyu özel olarak düzenleyen sözü edilen maddede, bu konuda açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte davanın sebepsiz zenginleşme ilkelerine dayalı bir talep şekli olduğu belirlenmiş bulunmaktadır.
O halde, uyuşmazlığın çözümünde bu hukuki dayanağın ilkelerinden yararlanılması gerekir. Nitekim, doktrinde de bu davada temerrüt faizinin genel hükümlere göre istenebileceği vurgulanmıştır. (Bkz. F. Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, Ankara 1997, 2. Bası, Sh. 904-907). BK. nun 61. ve onu izleyen maddelerinde düzenlenmiş olan sebepsiz zenginleşme taleplerinde, ana alacağa sebepsiz zenginleşmenin meydana geldiği tarihten itibaren temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği uygulamada kabul edildiğine göre, TTK. nun 644. maddesine dayalı davalarda da sebepsiz zenginleşmenin vaki olduğu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekir.
Dava konusu, kambiyo senetleri çek niteliğinde olduğuna göre, sebepsiz zenginleşmenin oluştuğu tarih şayet çekler ibraz edilmiş ise ibraz günü, ibraz edilmemiş ise ibrazı gereken son gün olarak kabul edilmelidir. Dava konusu olayda çekler bankaya ibraz edilmiş bulunduğuna göre, mahkemece, ibraz tarihi esas alınarak, ibraz tarihinden itibaren davacı yararına temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy