(1086 S. K. m. 289)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Yozgat Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.04.2004 tarih ve 2003/138-2004/266 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılının altıncı ayında davalı kooperatife ait binanın perde betonlarını, bazı dairelerin kalıp yapım ve söküm işini 2.500.000.000 TL bedelle yaptığını, kooperatifin bu bedeli ödeyememesi üzerine müvekkilini bu bedeli giriş aidatı ve o güne kadar ödenmesi gereken aidatlara karşılık sayarak üye kaydettiğini, buna dair 30.6.2000 tarihli makbuzun müvekkiline verildiğini, ancak yeni yönetimin müvekkilinin üyeliğini kabul etmeyerek üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmesine izin vermediğini ileri sürerek müvekkilinin davalı kooperatif ortağı olduğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde müvekkilinin kooperatife yapmış olduğu iş bedeli 2.500.000.000 TL'nin 30.6.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, her ne kadar kooperatif 13.11.1995 tarihinde hukuken kurulmuşsa da davacının kooperatife iş yaptığını belirttiği dönemde kooperatifin herhangi bir gayrimenkulü yada inşaatının bulunmadığını, müteahhit Mehmet Şahiner'in bu işi kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendi adına yaptırdığını, davacının ibraz ettiği tahsilat makbuzunda iki imza yerine sadece aynı zamanda o dönemde kooperatif başkanı olan Mehmet Şahiner'in imzasının bulunması nedeniyle kooperatifi bağlamadığını, bu şahsın şahsi sorumluluğunu gerektireceğini, davacının üyeliğe kabulü hakkında yönetim kurulu kararı bulunmadığını ve pay defterinde kaydının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, davacının 2000 yılının 6.ayında kooperatif binasının bir kısım inşaatını yaptığının sabit olduğu, ancak usulüne uygun olarak üye kaydedildiğine dair bir kanıt bulunmadığı, davacı tarafından ibraz edilen tahsilat makbuzunun kooperatife üye kaydedildiğini göstermediği, davacının yaptığı iş bedelinin kendisine ödenmediği ve davalının bu konuda 20.6.2002 tarihinde temerrüde düşürüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının kooperatif üyesi olduğunun tespitine ilişkin isteminin reddine, 2.500.000.000 TL'nin 20.6.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı kooperatif, davacının kooperatif üyesi olmadığını, davacı tarafından yapılmış bir iş varsa müteahhit Mehmet Şahiner'in kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği bu işi kendi adına yaptırdığını, dolayısıyla ancak bu şahsın sorumlu olabileceğini, ibraz edilen makbuz nedeniyle kooperatifin sorumlu tutulamayacağını savunmuştur. Davalı kooperatifin müteahhidi ve aynı zamanda yönetim kurulu başkanı olan Mehmet Şahiner tarafından imzalanmış olan 30.6.2000 tarihli tahsilat makbuzu ana sözleşmenin 46. maddesine aykırı olarak tek imza içerdiğinden davalı kooperatifi bağlamaz. Dava konusu alacak 2.500.000.000 TL olduğundan miktar itibarıyla açık muvafakat dışında tanıkla ispatı mümkün olmadığından davacı tarafından yapılan işin kooperatif adına yapıldığı hususunda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Kooperatif adına yapıldığı ispatlanamayan işten kaynaklanan borçtan dava dışı müteahhidin sorumlu olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde kooperatifin sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 21.80 YTL. harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy