(6762 S. K. m. 711) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.12.2004 tarih ve 2004/1022-2004/1533 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin yedinde bulunan çekin kaybolması nedeniyle açılan çek iptali davasında mahkemece 24.05.2002 tarihinde ödeme yasağı ara kararı verildiğini ve bu kararın davalı bankaya bildirildiğini, anılan çekin iptaline karar verildiğini, bu kararında bankaya bildirilmesine rağmen, davalı bankanın yetkisiz hamile çek karşılığı olan 1.635.625.000.-TL'sını ödediğini, yapılan ihtara rağmen müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek çek karşılığı olan 1.635.625.000.-TL'sının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, çek bedelinin davacıya ödenmesinin müvekkilince kabul edildiğini, ancak faizin dava tarihinden ve yasal faiz oranıyla talep edilebileceğini, kabul nedeniyle de yargılama haç ve giderleri ile vekalet ücretinden müvekkili bankanın sorumlu tutulmamasını savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 1.635.625.000.-TL'nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, iptal ve tedbir kararına rağmen yetkili olmayan kişiye ödenen çek bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Ancak, mahkemece bozmaya uyularak hüküm kurulmuş ise de bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Davalı Banka Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen bankalardan olup, harçtan muaf bulunmasına ve bu husus daha önce tesis edilen kararın bozma nedenleri arasında açıklanmasına rağmen yeniden davalı tarafa harç yükletilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 3 üncü maddesinin çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy