(6762 S. K. m. 3, 4, 21) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.02.2005 tarih ve 2004/748-2005/41 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasında 31.12.1999 tarihinde imzalanan protokolün 7 nci maddesi hükmü gereği TRT Bölge Vericiler Müdürlüğü'nün işgali altındaki binaların en geç altı ay içinde tahliye edileceğinin hüküm altına alındığını, ancak İçel Bölge Vericiler Müdürlüğü'nce binanın en geç 1.7.2000 tarihinde tahliye edilmesi gerekirken 01.11.2000 tarihinde tahliye edildiğini, ayrıca binanın bakım ve onarımı için de masrafın davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 2.000.000.000 TL. kira bedeli ile 4.650.000.000 TL. bakım onarım masrafının 1.7.2000 tarihinden itibaren % 70 ve değişen oranlarda avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Telekom vericiler personelinin 4397 sayılı Yasa ile 31.12.1999 itibariyle davalı kadrosuna geçtiğini, bu tarihe kadar bu personelin Telekom personeli olmakla maaş, ücret vs. haklarını Telekom'dan aldığını, bu personelin kullanımı altında bulunan binanın her türlü bakım, onarım, tadilat boya ve badana masrafının müvekkilinden talep edilemeyeceğini, davalı için yapılan binanın geç teslim edilmesi nedeniyle mücbir sebep bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 2.000.000.000 TL alacağın 01.07.2000 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, kira alacağı ile bakım ve onarım giderinin tahsili istemine ilişkindir. Ancak, tarafların tacir olduğu, uyuşmazlığın aralarındaki protokolden kaynaklandığı, TTK. nun 3, 4 ve 21 inci maddeleri hükümleri uyarınca davanın ticari nitelikte bulunduğu dikkate alınıp, hükmedilen alacağın talep gibi avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faiz üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 inci maddesindeki ...kanuni faizi... ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ...avans faizi... ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy