(1479 S. K. Ek. m. 6) (4389 S. K. m. 14) (5411 S. K. m. 142)
Dava: Taraflar arasında görülen davada, Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.12.2004 tarih ve 2004/653 - 2004/792 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı bankanın Ankara-Yenişehir Şubesindeki müvekkili Kurum hesaplarına tahakkuk ettirilmesi gereken vadesiz mevduat faizlerinin noksan tahakkuk ettirildiğini, süresi içerisinde havale edilmeyen veya hesaba geçirilmeyen meblağların bulunduğunu, bu alacakların vadesiz mevduat faizi, 1479 sayılı Kanun'un Ek 6. maddesindeki vadeli mevduat faizi ve reeskont faizi ile birlikte isteme rağmen ödenmediğini ileri sürerek, toplam 3.615.659.367.- TL.'nin vadesiz mevduat faizi, 1479 sayılı Kanun'un Ek 6. maddesi gereğince vadeli mevduat faizi ve reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Bankalar Kanunu uyarınca davaya bakma görevi, Ankara 1 ve 2 nolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğundan dava dosyasının Tevzi Memurluğu'na gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacı Kurum hesaplarına süresi içinde havale edilmeyen meblağlar nedeniyle tahakkuk ettirilmesi gereken faizlerin tahsili istemine ilişkindir. Açıklanan bu niteliğine göre dava, bankacılık işleminden kaynaklanan bir alacak davasıdır. Mahkemece, davaya bakma görevinin Ankara 1 ve 2 numaralı Asliye Ticaret Mahkemeleri'ne ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmişse de, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 14/5-d maddesinde, Bankalar ile Fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarının birden fazla Asliye Ticaret Mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görüleceği düzenlenmiş olup maddede düzenlenen görevlendirme bankaların açacağı davalar için sözkonusu olmaktadır. Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun 142. maddesinde de bu husus yeniden düzenlenmiş olup anılan maddede Fon, Fon Bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarında 1 ve 2 numaralı Ticaret Mahkemeleri'nin görevli bulunduğunun açıkça belirtilmesine göre, anılan mahkemelerde görülmesi gereken davalar maddede sayılanlar tarafından açılacak davalardır.
Somut olayda ise davalı bankada hesabı bulunan Bağ-Kur Genel Müdürlüğü tarafından açılan davanın gerek hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Yasa, gerekse hükümden sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Yasa'nın yukarıda açıklanan ilgili maddeleri uyarınca 1 ve 2 numaralı Ticaret Mahkemeleri tarafından görülmesi gereken davalardan olmadığı anlaşıldığından, mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine 04.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy