(556 S. KHK. m. 63)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.11.2004 tarih ve 2004/372-2004/206 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili adına 15.10.1987 tarihinde tescilli GENPA ticaret unvanı ve markasının davalı şirket tarafından ticari faaliyetinin tüm alanlarında ve her türlü hizmette aynen kullandığını, 1996 yılında ticaret markası olarak tescil ettirildiğini, başka şirketlere lisans ve kullanım izni verdiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün men'ine, üzerinde davalı markanın bulunduğu ürünlerin imhasına, davalının markasının hükümsüzlüğüne ve iptaline, davalının Antalya Ticaret Sicili'ndeki unvanında yer alan GENPA sözcüğünün ticaret sicilinden terkinine, şimdilik 6.000.000.000.-TL yoksun kalınan kazanç kaybı, 6.000.000.000.-TL kötü kullanım tazminatı, markanın itibarının ağır derecede zedelendiğinden 6.000.000.000.-TL maddi ve 12.000.000.000.-TL manevi tazminatın tahsili ile kararın yayın yolu ile duyurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirket merkezinin Antalya'da olduğunu, bu nedenle Antalya Mahkemeleri'nin yetkili olacağını, Genpa Alışveriş Merkezleri Tic. ve San. A.Ş. adına tescilli markalarının 1996 yılından beri kullanıldığını, müvekkilinin ortaklarının soyadı olan Gencer ve Pazarlamanın ilk hecelerinden oluşturulan markanın tescilli olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ikametgahının Antalya olduğu, davacının hükümsüzlüğünü talep ettiği GENPA markasının davalı adına tescil edildiği gerekçesiyle, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 63/3 üncü maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilerek dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde Antalya Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'den kaynaklanan davalı markasının hükümsüzlüğü ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı tescilli markasına tecavüz edildiğini ileri sürerek davalının tescilli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiş, mahkemece, davalının ikametgahının Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 63/1 nci maddesi marka sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkemenin, davacının ikametgahının olduğu veya suçun işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkeme olduğunu, 2 nci fıkrasında ise üçüncü kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkeme olduğu, 3 üncü fıkrasında birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda, yetkili mahkemenin, ilk davanın açıldığı mahkeme olduğu hükme bağlanmıştır. O halde mahkemece, davacının markasının da tescilli olduğu gözetilerek birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda ilk davanın açıldığı mahkemenin yetkili olduğuna dair anılan hüküm gereğince uyuşmazlığın esasına girilip, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy