(6762 S. K. m. 1301)
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.12.2004 tarih ve 2002/975-2004/486 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Sigorta vekili ile diğer davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hâkimi R. Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra isin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı sigorta vekilinin TTK'nın 1301. maddesi hükmüne dayalı olarak, davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karan, davalı sigorta vekili ile diğer davalı temyiz etmiştir.
Dava, kasko sigortası sözleşmesine dayalı, rucüen tazminat istemine ilişkindir.
2918 sayılı KTK'nın 107. maddesi uyarınca, işletenin sorumluluktan kurtulabilmesi için sadece aracının çalındığını kanıtlaması yetmemekte, çalmanın önlenmesi bakımından; olağan, makul, uygulanabilir türden gerekli tüm önlemleri yerine geldiği halde, çalmanın önüne geçemediğini de kanıtlaması gerekmektedir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı malikin, aracını evinin önüne park ettiği ve korumalı otoparka bırakmadığı gerekçe gösterilerek, sigortalının aracına verilen hasarın, çalınan aracın malikinden tahsiline karar verilmiştir.
Ancak, ülkemiz, şartlarında, herkesin aracını korumalı bir otoparka bırakma imkânı bulunmadığından davalı malikten de bunun beklenmesi ve bunu yapmadığı için aracını korumak amacıyla gerekli tedbirleri almadığının kabul edilmesi doğru değildir.
Bu durumda, mahkemece: davalı malikin aracını evinin önüne park etmesi sırasında gerekli tedbirleri alıp almadığı değerlendirilerek, buna ilişkin olarak anılan madde uyarınca davalı malikin sorumluluğunun bulunup bulunmadığı tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy