(5464 S. K. m. 1, 2, 17) (1086 S. K. m. 275, 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Tokat Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.04.2004 tarih ve 2003/443 - 2004/538 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde davalı bankaya ait pos cihazı bulunduğunu, işyerine gelip bir takım hizmetlerden yararlanan 23 kişinin, toplam 1.200.000.000.-TL karşılı harcama yaptıklarını ve hesabın K. Megarhan isimli şahıs tarafından Amex kredi kartı ile ödendiğini, ancak davalı banka şubesinin kartın şüpheli olduğundan bahisle ödeme yapmaya yanaşmadığını, kredi kartının sahte olmadığını ve pos cihazının ödeme onayı verdiğini ileri sürerek, 1.200.000.000.-TL. nın temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının 1.200.000.000.-TL tutan alışveriş tutarını 4 parçaya bölerek 4 farklı işlemle ve işlemleri arka arkaya yaparak sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, bankaca davaya konu kartın araştırılması yaptırılıp sahte olduğunun belirlendiğini, davacının kendi kusurlu davranışı ile kaybı azami seviyeye çıkarttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşme hükümlerine davacı tarafından harfiyen uyulduğu, pos cihazından geçirilen satış bilgilerine davalı bankanın provizyon merkezince onay verildiği, davacının uygulanmasında bir olağan dışılık bulunmadığı, kullanılan kartın sahte olduğunun da işlemden sonra anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın Dairemizce bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak alınan üçüncü rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, üye iş yeri ile davalı banka arasında yapılan kartlı ödeme sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma kararı doğrultusunda, önceki iki rapor arasındaki çelişkiyi gidermek için alınan ve ikinci raporun özeti niteliğinde olan üçüncü rapora göre karar verilmiştir.
Bu davada uyuşmazlık, sahte kredi kartlarıyla yapılan satış işleminde hangi tarafın kusurlu olduğu ve sözleşme hükümleri de dikkate alınarak oluşan zarardan kimin sorumlu olacağı noktalarında toplanmaktadır.
Davacı ile davalı banka arasında kurulan sözleşme ilişkisinde, esasen Amerika Birleşik Devletleri menşeli olan American Express adlı kredi kartının kullanımı için iki ayrı sözleşme düzenlendiği halde her üç raporda da yalnızca ilk sözleşme değerlendirilmiş ve buna göre raporlar düzenlenmiştir. Taraflar arasında 11.07.2000'de imzalanan Kartlı Ödemeler Sözleşmesi nden başka, ek sözleşme niteliğindeki aynı tarihli American Express Kartlı Ödemeler Sözleşmesi nin de imzalandığı ve davalı bankanın savunmasında belirttiği üzere, bu sözleşmenin özellikle VIII. üncü maddesinde ve diğer maddelerinde uyuşmazlığın esasını etkileyebilecek hükümlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu sözleşmenin, önce imzalı bölümü ve daha sonra da tamamının örneği dosyaya sunulmuştur.
Bu durumda mahkemece, aralarında bankacılık uzmanı ile POS makinesinin teknik yönünden işleyişi alanında uzmanın da yer aldığı yeni bir bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yaptırılarak, özellikle anılan ikinci (ek) sözleşme de değerlendirilerek ve ayrıca sahte kredi kartlarıyla satış işleminin nasıl gerçekleştirildiği, uluslararası kredi kartı uygulamasının ulaştığı aşama itibariyle sahte kredi kartlarına POS cihazının onay vermesini engelleyici teknik bir takım önlemler alınması dahil olmak üzere tarafların kusurlarının bulunup bulunmadığı ve varsa her iki tarafın hangi oranda kusurlu olduğu da değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy