(556 S. KHK. m. 5)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.04.2005 tarih ve 2004/841-2005/210 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.10.2006 gününde davalılar avukatları Orhan Erbil ve Nihan Tekin ve davacı avukatı Tuğba Kulben gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 32. sınıflar için tescilli FİT ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı anonim şirket tarafından da aynı sınıf mallar için PİYAFİT ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğunu, müvekkilince yapılan itirazların markaların benzer olmadığı gerekçesiyle davalı TPE. tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 15.06.2004 gün ve M-945 sayılı YİDK. kararının iptali PİYAFİT markasının iptaline ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Eti Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili, FİT ibaresinin 556 sayılı KHK.'nin 5. maddesi anlamında ayırt edici bir vasfı haiz olmadığını ve özellikle gıda sektöründe bir teşebbüsün inhisarına verilmemesi gerektiğini, FİT ibaresi ile PİYAFİT ibarelerinin aynı yada benzer olmadığını, davacının iddiasının aksine FİT markasının tanınmış marka olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili, PİYAFİT ibareli marka başvurusunun davacıya ait FİT markası ile aynı yada ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yabancı kökenli bir sözcük olarak FİT kelimesinin ülkemizde de gündelik yaşamda sağlıklı, zinde ve uygun ölçülerde olmak anlamını çağrıştıran şekillerde kullanıldığı, bu anlamı itibariyle FİT kelimesinin 29, 30 ve 32.sınıflardaki gıda sektörüne ait yiyecek ve içecek malları için doğrudan doğruya cins, çeşit, vasıf, kalite veya malların diğer karakteristik özelliklerini belirten tasviri bir anlamı olmadığı, FİT kelimesinin tescil edildiği 29, 30 ve 32. sınıflardaki ürünler kullanımının; bu ürünlerin ortalama düzeydeki tüketicileri tarafından işletmesel köken ifade eden bir marka olarak değil de, doğrudan doğruya bir ürün, cins, vasıf vb. karakteristik özellik belirten bir işaret olarak algılanmasının olanaksız olduğu, davacı adına tescilli FİT markasının kapsadığı ürünler bakımından; doğrudan bu ürünleri çağrıştırmayıp, ancak olasılıkları ima eden telkin edici ve mecazi bir kelime olup telkin edici FİT kelimesinin ayırt edici vasfı olmadığı ve ancak tasviri nitelikteki yardımcı unsur olabileceği iddiasının dinlenemeyeceği, PİYAFİT ibaresinin marka olarak davacı markasıyla aynı tür ürünler üzerinde kullanılacağı göz önüne alındığında; markaların bıraktıkları izlenim itibariyle, malları aynı anda görme ve karşılaştırma yaparak seçme imkanı olan orta düzey tüketiciler tarafından değil, ancak, aşağı yukarı markayı anımsayan ortalama tüketiciler nezdinde bu markaların ilişkili oldukları ihtimali de dahil karıştırma olasılığı olduğu ve bu yolla iltibas tehlikesinin olduğu gerekçesiyle, 18.05.2004 tarih ve M-945 sayılı YİDK. kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 450.00.-YTL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.00.-YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 19.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy