(CMR m. 1) (1086 S. K. m. 437)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.03.2005 tarih ve 2002/1010-2005/95 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkiline nakliyat sigortası ile sigortalı 37 rulo 655 kg. kumaş emtiasının, Türkiye'den Almanya'ya taşınması sırasında, Romanya'da aracın yanmasıyla zayi olduğunu, müvekkilinin hasar bedeli olarak sigortalıya 18.371.000.000.TL. ödediğini ve davalıların bu hasardan sorumlu olduklarını ileri sürek, anılan meblağın temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar duruşmaya gelmemişler ve davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece; iddia, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. bakımından davanın husumet yokluğundan reddine, diğer iki davalı bakımından ise CMR Konvansiyonu hükümleri uyarınca hasardan sorumlu oldukları gerekçesiyle, SDR kuru üzerinden yapılan tavan sınır hesabına göre belirlenen 10.739.590.000.TL. üzerinden davanın kısmen kabulüne, bu meblağın hüküm tarihinden itibaren reeskont faiziyle bu iki davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. vekilinin aşağıdaki 2 ve 3 numaralı bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, taşıma sigortası sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalıların taşımadaki konumları, alınan üç bilirkişi raporunda ve kararın gerekçesinde tartışılıp değerlendirilmeden, davalı Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddedilmiş, diğer davalılar ise soyut olarak alt ve üst taşıyıcı olarak kabul edilerek, bu davalılar hakkında davanın kabulüne karar verilmiş, yargılama giderleri ise bu iki davalıya izafeten hakkındaki dava reddedilen davalı Schenker Arkas Nakliyat A.Ş.ne yükletilmiştir. Oysa, dosyadaki CMR konişmentosunda, üç davalının adı yazılı olup, bu hususta bilirkişi raporlarında ve kararda bir açıklama yapılmadığı gibi, konişmentonun okunaksız olması nedeniyle de davalıların taşımadaki konumları anlaşılamamaktadır. Ayrıca, dosyada, davalı Schenker Arkas Nakliyat A.Ş.nin diğer iki davalıdan herhangi birinin acentesi olduğuna dair bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı halde, bu davalılar adına anılan davalıya tebligat çıkarılarak taraf teşkilinin sağlanmasının nedeni de anlaşılamamaktadır.
Bu durumda, mahkemece, dosyadaki konişmento ve taşımaya ilişkin diğer belgeler değerlendirilerek, davalıların taşımadaki konumları açıklığa kavuşturulmak, davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş.ne hangi nedenlerle diğer davalılar adına izafeten davalı olarak gösterildiği ve tebligat yapıldığı açıklanmak ve davalıların sorumlulukları buna göre değerlendirilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
3- Kabul şekline göre de; davalı Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. hakkındaki davanın reddedilmiş olmasına göre, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin izafeten bu davalıdan tahsiline karar verilmesi, uyuşmazlığın taşıma ilişkisinden kaynaklanmasına ve dava tarihinde temerrüdün oluşmuş bulunmasına göre, dava tarihinden itibaren avans faizi istenildiği halde, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin, hüküm tarihinden itibaren reeskont faizine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalılardan Schenker Arkas Nakliyat A.Ş. ve davacı yararına ayrı ayrı BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 13.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy