(6762 S. K. m. 1301) (1086 S. K. m. 434) (2918 S. K. m. 99) (Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları (ZMSS) B.2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.04.2004 tarih ve 2004/1577-2005/564 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Ray Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigorta vekilinin TTK. nun 1301 inci maddesi hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonucunda, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan Ray Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
1- Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK. nun 434 üncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle kararın düzeltilerek onanmasına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Dava, kasko sigortası sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalılardan ZMSS. şirketinden, davacının davadan önce ödeme talebinde bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, yeterli belgeler ile yapılması gereken başvuru yazısı ve tebliğine ilişkin belge davacı taraftan istenmek, ibraz edildiğinde 2918 sayılı KTK.nun 99/1 inci maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları"nın 12 nci maddesi uyarınca tebliğ tarihine 8 iş günü ilave edilerek tespit edilecek tarihten, tebliğ kanıtlanamazsa dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, bu olasılıklar üzerinde durulmadan bu tür davalarda ancak, sürücü ve malik olan diğer davalılar bakımından uygulama yeri olan selefe ödeme tarihinin, bu davalı bakımından da faize başlangıç alınması doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ray Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy