(CMR m. 23, 25, 27, 30) (6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.03.2005 tarih ve 2004/1024-2005/268 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı otomobil parçalarının Fransa'dan Bursa'ya davalıların maliki ve sürücüsü olduğu TIR ile taşınması sonrasında, varma yerinde sürücünün katılımı ile düzenlenen tutanak ile bir bölüm emtianın hasarlı olarak teslim edildiğinin belirlendiğini, müvekkilince 25.07.2001 tarihinde sigortalısına 6.106.744.000 lira ödendiğini, davalılara başvuruya rağmen ödeme yapmadıklarını ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, hasarın CMR Konvansiyonu'nun 30 uncu maddesine uygun olarak tespit ve ihbar edilmediğini, kaldı ki 23 üncü madde hükmüne göre sınırlı sorumluluklarının bulunduğunu, 27 nci madde hükmüne göre dava tarihinden itibaren ve %5 oranında temerrüt faizi istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, benimsenen ek bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile 6.106.744.000-liranın 06.12.2001 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat alacağının, TTK.nun 1301 inci maddesi hükmü uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, CMR Konvansiyonu'nun 25 inci madde hükmünün tartışılmaması, rapora bu yönden itiraz edildiği halde, mahkemece ek rapor da alınmaması ve rapora itirazı tartışan bir ek rapor alınması ve aynı Konvansiyonu'nun 27/1 inci bent hükmü çerçevesinde, ihtarnamenin tebliğinin kanıtlanıp kanıtlanmamasına göre temerrüt faizine hükmedilmesi gerektiği nedenleri ile bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına, bilirkişiden ek rapor alınmasın rağmen, yine hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, ekspertiz raporuna atıfla, eksper raporunda hesaplanan hasar bedelinin CMR. Konvansiyonunun 25 inci maddesine aykırı görülmediğini belirterek, CMR. konvansiyonun 23/3 üncü maddesine göre sınırlı sorumluluğun üst sınırı hesaplanmış, hasar hesaplanmasında bir yanlışlığın olmadığı belirtilmiş, yine mümeyyiz şirket vekilince taşıma konusu emtianın bir kısmının hasarlandığı noktasında itirazları karşılanmamış ve ek rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Oysa, bozma ilamında da açıkça belirtildiği üzere, taşıma konusu emtianın bir kısmı hasarlandığı taraflar arasında çekişmesiz olup, mahkemece başka bir bilirkişiden anılan Konvansiyonun 25 nci maddesi hükmünü açıkça tartışıp bu çerçevede hesaplama yapan ve bu konudaki itirazları karşılayan ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan, davalı şirket vekilinin, rücu istemine ilişkin alındı belgesi üzerine dosya numarasına ilişkin yazının sonradan ilave edildiğine ilişkin savunması üzerinde durulmaksızın, bu konuda mahkemece denetime elverişli hiçbir tartışma ortaya koymaksızın, davacı tarafından davalı şirkete gönderilen rücu istemine ilişkin ihtarnamenin davalı şirkete 06.12.2001 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek bu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmiş olması da keza doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan Mars Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy