(6762 S. K. m. 1299) (Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mut Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.12.2004 tarih ve 2002/1-2004/372 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Sigorta Şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı seyahat acentesine ait otobüsle yolculuk ettiği sırada meydana gelen trafik kazası sonucu ağır bir şekilde yaralandığını, bu nedenle müvekkilinin kaza tarihinden itibaren yaklaşık iki sene hiç çalışamadığını, şu anda ise kaza sonrası oluşan daimi sakatlığı sebebiyle daimi iş ve gücünde azalma meydana geldiğini, davalı otobüs firmasının ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasını temin eden sigorta şirketinin oluşan zarardan dolayı sorumlu olduklarını ileri sürerek geçici iş görmezlik ve daimi olarak iş gücünde azalma tazminatı karşılığı 4.000.000.000 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Konya Set Tur. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, öncelikle kusur durumunun araştırılması gerektiğini, karayolu kusurunun varlığı halinde sorumlu kuruluşun da davalı olmasını ve davacının kazadan dolayı gerçekleşen zararının belirlenmesinin zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, davaya konu trafik kazasına karışan aracın Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının müvekkili şirketçe temin edildiğini, davacının bu kazadan dolayı daimi olarak sakat kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğini, talep edilen geçici iş görmezlik tazminatının poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak davacının zararının Poliçe Genel Şartları çerçevesinde tayin ve tespit edilerek fazlaya ait istem ile her halükarda geçici iş göremezlik tazminatı isteminin reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen trafik kazası sonucu davacının yaralandığı, kazada otobüs sürücüsünün tamamen kusurlu bulunduğu, davacının çalışma ve iş gücüne etken kalıcı, daimi bir maluliyetinin söz konusu olmadığı, bir yıl, bir ay, yirmi sekiz gün tedavi gördüğü, buna göre davacının geçici iş görmezlik durumunun söz konusu olduğu, bu süreye ait maddi zararının otobüs şirketince de ödenen bakiye düşüldükten sonra 4.173.333.333 TL bulunduğu gerekçesiyle davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacının davalıların ilgilisi olduğu otobüste yolculuk ettiği sırada meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle uğradığı geçici iş görmezlik ve daimi olarak iş gücünde azalma zararlarının tazmini istemlerine ilişkindir. Davalı sigorta şirketi davacının yolcu olarak bulunduğu otobüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasını temin etmiştir. Bu sigortaya ilişkin olarak düzenlenen poliçede ölüm ve sürekli sakatlık ile tedavi masrafları teminat altına alınmıştır. Poliçede belirtilen söz konusu teminatlar Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın Teminat Nev'ileri başlığını taşıyan 6. maddesindeki düzenleme ile aynı yöndedir. Bu durumda, geçici iş görmezlikten kaynaklanan zararlar söz konusu sigorta kapsamında bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının kaza sonucu çalışma ve iş gücüne etken daimi bir maluliyetinin olmadığının kabul edilmesine göre poliçede teminat verilmeyen geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi zarardan davalı sigorta şirketinin sorumlu olmadığı gözetilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gibi, davanın taşıma sözleşmesinin ifası sırasında gerçekleşen haksız eylemden kaynaklanan zararın tazminine yönelik olması nedeniyle genel mahkemelerde görülmesi gereken davalardan olmasına rağmen karar başlığında davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmesi de doğru görülmemiş, temyiz eden davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının da kabulü ile kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy