(4876 S. K. m. 5)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.05.2004 tarih ve 2002/266-2004/128 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan Murat Gökçe'nin ipotekli tarımsal kredi kullandığını, bir kısım alacaklarını icra yolu ile tahsil ettiklerini, bakiye 3.042.059.290 TL alacaklarının kaldığını ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar Murat Gökçe ve Ramazan Erpek, tüm sonuçları ile davayı kabul etmişlerdir.
Diğer davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 2.461.156.100 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
Dava, tarımsal krediler genel sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.
Yapılan yargılama sonucunda, davalıların sözleşme uyarınca davacı bankaya borçlu oldukları tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalılar temyiz dilekçelerine ekledikleri belgeler ile dava açıldıktan sonra, hükümden önce 11.08.2003 tarihinde 4876 sayılı T.C. Ziraat Bankası A.Ş ve Tarım Kredi Kooperatifleri tarafından Üreticilere Kullandırılan ve Sorunlu Hale Gelen Tarımsal Kredilerin Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Yasa uyarınca davacının alacağını üç taksitte ödemeyi kabul ve taahhüt ettiklerini, 11.08.2003 tarihinde ilk taksiti ödediklerini savunmuşlardır.
Anılan 4876 sayılı yasanın 5. maddesi ile de; bu kanun kapsamındaki tarımsal krediler hakkında başlatılmış bulunan idari veya kanuni takibat işlemleri, hangi aşamada olursa olsun kendiliğinden durur hükmü getirilmiştir.
Bu durumda, mahkemece, davacı bankadan davalıların kullandığı krediye ilişkin kayıt ve belgeler getirtilerek değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda, açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy