(6762 S. K. m. 56, 58) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.03.2005 tarih ve 2003/748 - 2005/110 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.11.2006 gününde davacı avukatı Şule Ildız ile davalı avukatı Caner Öcal gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili TUKDER'in Türkiye genelinde pişmiş kilden kiremit ve tuğla üretimi yapan kuruluşları temsil eden bir dernek olduğunu, kiremit kelimesinin pişmiş kilden mamul çatı kaplama levhası olarak tanımlandığını ve ortalama tüketicinin de böyle algıladığını, davalı tarafın ise betondan mamul çatı kiremidi üretmekte olup, bu ürünü pazarlarken, özellikle reklamlarında ürünün betondan yapıldığını belirtmeyerek, Braas Kiremit ismini kullanarak tüketicileri yanılttığını, davalının imal ettiği ürünün, kil yapısı olmayan betondan imal edilen, değişik renklerde boyanmak suretiyle suni olarak renklendirilen bir ürün olduğu halde, bu ürünü kiremit olarak pazarlayarak, henüz Türkiye'deki tüketiciler tarafından bilinmeyen bir ürünü tanıtmak için kampanya ve reklam masrafı vermeden, beton çatı kaplama ürününü, kiremit isminin tanınmışlığından istifade ile pazarlama ve satışını artırdığını, davalının bu davranışı ile tüketicilerin yanıltıldığını ileri sürerek, davalının tanıtıcı broşür, fiyat listesi, ilan ve reklamlarıyla, internetteki web sitelerinde Braas Kiremit ismini kullanmasının önüne geçilmesine, yerine Braas Beton Kiremit ismini kullanması gerektiğinin tespitine, davalının bu şekildeki haksız rekabetinin men'ine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kiremidin sadece kilden değil çimento dahil çok değişik maddeden yapılabildiğini, Türkiye'de yaklaşık 35 yıldan beri çimento esaslı kiremit üretildiğini, şimdiye kadar Braas Kiremit satın alan müşterilerden hiçbirinin, bu malı kil kiremit sanarak aldığını iddia etmediğini, kaldı ki, Braas Kiremit'in tüm teknik özelliklerinin broşür ve kataloglarda belirtildiğini, Braasın sadece çimento (beton) esaslı kremit markası değil, aynı zamanda kil esaslı (toprak) kiremit ve bir çatı sistemi markası olup, 20.01.1998 tarihinden itibaren müvekkili adına tescilli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının özel bir granülmetrik dağılıma sahip kum, az miktarda çimento, renk pigmentleri ve özel ek malzemelerden oluşan kremit üretip sattığı, bu ürünü Braas sözcüğü ile 20.01.1998 tarihinde; Braas Çatı Sistemleri Dünyanın Mükemmel Çatısı sözcüklerini de 05.11.2002 tarihinde marka olarak tescil ettirdiği, davalının reklam, ilan ve tanıtım broşürlerinde davaya konu ürün özellikleri hakkında açıklama yapıldığı, davalının üretip sattığı kiremidin teknik standartlara ve hukuki normlara uygun olduğu, yine davalının ürün adı olarak kullandığı Braas Kiremitin tescilli marka olduğu, ürün adı olarak kullanılan Braas Kiremite beton sıfatının eklenmemiş olmasının aldatıcı reklam olarak değerlendirilemeyeceği, kiremit kavramını klasik sözcük anlamı (kilden, balçıktan mamul levha) dışındaki açılımlara kapalı şekilde tanımlamada ısrar etmenin iktisadi ve ticari yaşamın gelişme dinamiklerine uygun bir yorum tarzı olarak mütalaa edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 450, 00 YTL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy