(1086 S. K. m. 438) (6762 S. K. m. 3, 4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.03.2005 tarih ve 2004/30-2005/138 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalının ZMSS ve İMSS. Şirketi olduğu otobüs ile müvekkilleri murisinin içinde yolcu olarak bulunduğu ticari taksinin çarpması sonucu ölüm meydana geldiğini ileri sürerek, şimdilik 500.000.000'er TL destek tazminatının, ıslah dilekçesi ile de, 49.000.000.000 TL. daha destek tazminatının temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, limite kadar istem gibi müteselsil sorumluluğu bulunan davalının dava dışı, karşı araç sorumlularına iç ilişkide rücu edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile katılma yolu ile davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacılar vekilinin temyizine gelince; Dava, destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.
Davalı sigortacının, ZMSS. ve İMSS. teminatları ile hukuki sorumluluğunu üstlendiği ve davacılar murisinin içinde yolcu olarak bulunduğu araç otobüs olup, ticari araç olmasına, ölüme neden olan bu aracın işleteninin tacir olmasına, dolayısıyla bu aracın haksız eyleminin de aynı kanunun 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımasına, diğer yandan muris ile işleten arasında bulunan yolcu taşıma sözleşmesinin de, aynı kanunun 4. maddesi uyarınca mutlak ticari iş niteliğini haiz bulunmasına, bu durumda bu nedenlerle işletenden ticari işlerdeki temerrüt faiz oranı istenebileceğine, işletenin hukuki sorumluluğunu üzerine alan davalı sigorta şirketinden de aynı oranda temerrüt faizi istenebileceğine göre, mahkemece istem gibi ticari işler için temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal oran anlamına gelen reeskont oranında faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle, davacılar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün ilk paragrafında yer alan reeskont kelimesinin hükümden çıkartılmasına, yerine 3095 sayılı yasanın 4489 sayılı yasanın 2. maddesi ile değişik 2/2. maddesinde yazılı faiz oranı (avans) ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.025,00 YTL. temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy