(6762 S. K. m. 312, 330)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.05.2005 tarih ve 2004/106-2005/93 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin 11.04.2004 tarihinde gerçekleştirilen olağan genel kurul toplantısında müvekkillerinden başka 5 üyenin daha yönetim kurulu üyeliklerine seçildiklerini, müvekkillerinden Celal Üstün'e hiçbir çağrı yapılmadığı, diğer müvekkilinin ise muhalif kaldığı 17.04.2004 tarihinde gerçekleştirilen yönetim kurulu toplantısında fabrika tesislerinin 3. şahıs tarafından çalıştırılmaya başlanmasının kararlaştırıldığını, yine her iki müvekkiline çağrı yapılmaksızın ve diğer yönetim kurulu üyesi Ayhan Ergün'ün de hazır bulunmadığı 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısında ise fabrika tesislerinin 3. şahsa kiralandığını, oysa üyelerin tümüne çağrı yapılmaksızın gerçekleştirilen bir yönetim kurulu toplantısının hukuken malul olduğunu, 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısında toplantı yeter sayısının bulunmadığını, yönetim kurulunun şirket fabrikasının kiralanması konusunda ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, 17.04.2004 ve 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantıları ile bu toplantıda alınan kararların yokluklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda, davalı şirketin dava konusu edilen 23.04.2004 tarihli olan yönetim kurulu toplantısında toplantı yeter sayısının sağlanamadığı, ana iştigal konusunu oluşturan fabrikanın kiraya verilmesi kararının genel kurulun yetkisinde olduğu gerekçeleriyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.
Dava, davalı şirketin 17.04.2004 ve 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantıları ile bu toplantıda alınan kararların yokluklarının tespiti istemine ilişkindir.
Uyuşmazlık, şirket fabrikasının kiraya verilmesine ilişkin olarak alınan yönetim kurulu kararlarının butlanla sakat olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davalı şirketin ana sözleşmesinde yönetim kurulu üye sayısı en az üç, en fazla altı kişiden oluşacağı öngörülmüş, yönetim kurulunun toplantı nisabının üye sayısının mutlak çoğunluğu olduğu, kararların toplantıya katılanların çoğunluğu ile verileceği kararlaştırılmış olmasına rağmen, 11.04.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısında yönetim kurulu üye sayısı yedi kişi olarak belirlenmiş, 17.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısı beş, 23.04.2004 tarihli toplantı ise dört üyenin katılımı ile yapılmış, şirkete ait fabrikanın dava dışı şirkete kiralanması kararlaştırılmış, mahkemece, yedi kişiden oluşan yönetim kurulunun söz konusu olduğu, toplantı ve karar nisabının bu sayıya göre belirlenmesi gerektiği, 17.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısının toplantı ve karar yeter sayısı bakımından geçerli olduğu, 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısının dört üyenin katılımı ile gerçekleştiği, oysa toplantı yeter sayısının beş olması nedeni ile bu yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğu, davalı şirketin ana iştigal konusunu oluşturan fabrikanın kiraya verilmesi kararının şirket genel kurulunun yetkisinde bulunduğu, şirket fabrikasının kiraya verilmesine ilişkin olarak alınan kararların butlanla sakat olduğu tespitini yapan bilirkişi kurulu raporu benimsenip hükme dayanak yapılmıştır.
Oysa, TTK. nun 330/1. maddesinde toplantı yeter sayısı, ana sözleşmede aksine hüküm olmadıkça yönetim kurulunun üye sayısının en az yarısından bir fazlası alınarak açıklanmış olup, davalı anonim şirket ana sözleşmesinin 10. maddesinde, 3 kişilik bir yönetim kurulu ön görülmemiş, en az 3, en çok ise 6 kişilik yönetim kurulu üyelerinin bu kurulda görev yapabileceği öngörülmüştür. Keza, 12. madde de, yönetim kurulunun toplantı nisabının üye sayısının mutlak çoğunluğu olduğu, kararlarında toplantıya katılanların çoğunluğu ile verileceği kabul edilerek, bu hususu düzenleyen TTK. nun 330/1. maddesinde ön görülen yarıdan bir fazla ilkesinden ayrılmıştır. Dava konusu uyuşmazlıkta olduğu gibi ana sözleşme ile yönetim kurulu üye sayısı yedi kişi olarak belirlenerek TTK. nun 312. maddesinde belirlenen asgari sayının üzerine çıkıldığında, TTK. nun 330/1. maddesinde öngörülen aksinin ana sözleşme ile kararlaştırılabileceği hükmünden yararlanılarak, toplantı yeter sayısının yarıdan bir fazlası ilkesine aykırı olarak çoğunluk ilkesinin benimsenebileceğinin ve bu benimsemenin emredici hükme aykırılık teşkil etmeyeceğinin kabulü şirketler uygulamasında şirketin çalışabilirliği bakımından menfaatler dengesine uygun düşeceği gibi, yine şirketler hukukundaki ana prensip olan çoğunluk kararı ile yönetilme ilkesine de ters düşmeyecektir.
Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, ana sözleşme hükmündeki mutlak çoğunluk tabirinden dört kişi anlaşılması gerektiği gözetilmek, 23.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısında toplantı nisabının bulunduğu nazara alınmak gerekirken, ana sözleşme hükümlerini tartışmayan bilirkişi kurulunun raporunun benimsenip hükme dayanak yapılması doğru görülmemiştir.
Öte yandan davalı temsilcisi, davalı şirkete ait dava konusu edilen fabrikanın yönetim kurulu kararları ile bu şekilde kiraya verildiğini, yönetimin dönem sonunda ibra edildiğini, bu konuda bu biçimde teamül oluştuğunu savunmuş, davacılar vekili bu savunmaya açıkça karşı çıkmadığına göre mahkemece, şirketin ana iştigal konusunu oluşturan fabrikanın kiraya verilmesi kararının genel kurulun yetkisinde olduğu sonucuna varılıp, dava konusu yönetim kurulu kararlarının butlanla sakat olduğunun kabulü de doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy