(556 S. KHK. m. 7)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.02.2005 gün ve 2003/318-2005/91 sayılı kararın Yargıtay'ca tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurum nezdinde yaptığı çoklu endüstriyel tasarım tescil başvurusuna yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle sair davalı tarafından itiraz edildiğini, sunulan fatura, çizim ve belgeler sebebiyle tasarımın daha önce kamuya sunulduğu, yeni ve ayırt edici vasfa sahip olmadığı gerekçesiyle itirazın kabul edildiğini, ancak davalının tasarımlarının müvekkili tasarımlarından esinlenmek suretiyle istenilen zamanda ve istenilen gün yazılarak düzenlenebileceğini, faturaların profilin şekli ve tasarım yapısı konusunda bilgi içermediğini, içeriğinin profil parçalarına ve işçilik bedellerine ilişkin bulunduğunu, bu durumun davalı şirketin fason üretim yaptığını gösterdiğini, müracaat gününden önce kamuya sunulmanın kanıtlanmadığını, esasen bir boy küçüklerinin müvekkili adına tescil edildiğini, sair davalı tarafından açılan davada yeni ve ayırt edici olduğu yönde bilirkişi raporu verildiğini, davanın derdest olduğunu, tasarımın yenilik ve ayırt edici özelliğinin bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK. nun 10.11.2003 tarih ve T-202 sayılı kararın iptal edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, tescili istenilen tasarımın daha önce piyasaya sunulduğunun anlaşıldığını, yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, tasarımın müvekkili ve başka firmalar tarafından müracaat gününden önce piyasaya sunulduğunu, yeni ve ayırt edici özelliklerinin bulunmadığını, davacının benzer nitelikteki tescil ettirdiği tasarımların hükümsüzlüğü davasının devam ettiğini, halen derdest bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve bütün dosya kapsamına göre, davacının üç adet çoklu tasarımın tescili için başvuruda bulunduğu, davanın süresinde açıldığı, davacı vekilinin uyuşmazlığa konu tasarımların müvekkili adına tescilli 05.07.1999 tarih ve 6747-5, 7, 14, 15, 17 ve 18 numaralı tasarımların bir boy küçüğü olduğunu ileri sürdüğü, bu delilin de karşılaştırmada esas alındığı, tasarımın tescil edilen tasarımdan yalnızca ebat olarak farklı bulunduğu, tescilli tasarım esas alınarak ve ondan hareketle yapılıp oluşturulduğu, anılan tasarımın tescil tarihinin 05.07.1999 tarihi bulunduğu, dolayısıyla daha önce kamuoyuna sunulduğu ve ayırt edici özelliklerinin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy