(6762 S. K. m. 56, 57) (556 S. KHK. m. 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.03.2005 tarih ve 2005/12-143 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlupınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin dünyaca tanınmış markasını davalıların müvekkilinin onayı ve izni olmadan aynen taklit etmek suretiyle hizmette bulunduklarını, işyerlerine ait tabelalarda müvekkiline ait logoyu kullanarak kendilerini yetkili servis olarak tanıttıklarını, davalıların bu haksız eyleminden dolayı müvekkili şirketin büyük zararlara uğradığını ileri sürerek davalıların haksız rekabet ve markaya tecavüz oluşturan eylemlerine son verilerek, buna ilişkin iz ve eserler ile olumsuz sonuçların ortadan kaldırılmasına, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000.000.000 maddi ve 5.000.000.000 manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin işyerlerinde ve tanıtım gereçlerinde Hyundai ibaresini kullanmalarının izinsiz bir logo ve marka kullanımı olmayıp, sadece ticari işletmelerinde tamir ettikleri araçların isimlerini belirttiğini, bunun marka tecavüzü olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların özel servis adı altında kullandıkları Hyundai isminin davacının markasına tecavüz oluşturmadığı, davalıların verdiği hizmetlerin kalitesinin davacının itibarını zedelemediği, davalıların amacının Hyundai marka araçların da tamir edildiğini göstermek olup, davacının markasına tecavüz etme amaçlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.00.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy