(6762 S. K. m. 1301) (818 S. K. m. 53) (3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.05.2005 gün ve 2004/148-2005/169 s. kararın Yargıtay'ca tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın araçla sevki sırasında davalı tarafa ilişkin kamyonun tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını, müvekkilince sigortalısına 21.048.000.000-TL. hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın avans faiz ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, kusur oranına itirazla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, ceza dosyasındaki adli tıp raporu da gözetilerek olayda davalı tarafın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 21.048.00.YTL. nın reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Karar: Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar BK.nun 53 üncü maddesine göre ceza mahkemesinin kararı kusurun takdirinde hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza mahkemesince alınan ve mahkemece de hükme dayanak yapılan adli tıp raporunun içeriğinin aksine, davalı tarafça kusur durumunu etkileyecek yeni bir kanıt sunulmamış olmasına ve 1.1.2000 gününde yürürlüğe giren 4489 s. Kanun ile değişik 3095 s. Kanunun 1 inci maddesi uyarınca kanuni faizin Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranı olarak belirlenmesi sebebiyle hüküm altına alınan miktar için kanuni faiz uygulanmasına karar verilmesinde, kanuni faizin reeskont oranına isabet etmesi sebebiyle usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 852.00 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy