(1163 S. K. m. 17)
Dava:Taraflar arasında görülen davada Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.04.2005 gün ve 2003/142-2005/132 s. kararın Yargıtay'ca tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı kooperatif ortağı olan müvekkilinin ortaklıktan istifasının 05.07.2002 günlü yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği durumda müvekkilinin ödediği toplam (8.611.000.000) TL'nin iade edilmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacağın muaccel olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında alacak miktarı hakkında bir uyuşmazlık bulunmadığı, davacının alacağının istifanın gerçekleştiği 2002 hesap yılı sonunda, yani 31.12.2002 günlü bilançoda gösterilmek ve en geç 31.01.2003 gününe kadar ödenmek zorunda olduğu, bu konuda bir genel kurul kararı alınmadığına göre davalı kooperatifin 01.02.2003 gününde temerrüde düşeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, kooperatiften ayrılma sebebiyle ödenen aidatların iadesi istemine ilişkidir.
Davacının davalı kooperatifteki ortaklığı 05.07.2002 günlü yönetim kurulu kararı ile sona ermiştir. Yapı kooperatifleri tip ana sözleşmesinin 15. maddesine göre, devir dışında bir sebeple ortaklığı sona erenlerin sermaye ve sair alacakları, o yılın bilançosuna göre hesaplanarak, bilanço gününden itibaren bir ay içerisinde geri verilir.
Davacı, 05.07.2002 gününde kooperatif ortaklığından ayrıldığına göre, kooperatif ana sözleşmesinin 15 ve 1163 S. Kooperatifler Kanunu'nun 17/1 inci maddeleri hükümleri gereğince, dava konusu kooperatife yatırdığı paralarının iadesinden ibaret hakkını, ancak ortaklıktan çıkarıldığı 2002 yılı bilançosunun genel kurulca kabulünden bir ay sonra, aynı yasanın 17/2 nci maddesi uyarınca kooperatifin, iade ve ödemelerin geciktirilmesi hakkında bir kararı yoksa, isteme hakkını haiz olur.
Somut uyuşmazlıkta ise, 2002 yılı bilançosu 29.06.2003 gününde yapılan genel kurul toplantısında kabul edilerek kesinleşmiş, dava ise 16.04.2003 gününde açılmıştır. Dolayısıyla dava, davacının yatırmış olduğu paraların iadesini isteme hakkı henüz doğmadan, zamansız açılmıştır. Bu itibarla mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı olduğu biçimde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy