(556 S. KHK m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.11.2004 tarih ve 2004/296 - 2004/306 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.11.2006 gününde davacı avukatı Teoman Seyithanoğlu ile davalı avukatı Zeynep Üyümez gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin marka lisans sahibi oldukları Türkiye ve Dünyaca tanınmış ÜLKER lider markası ile üretim ve pazarlama işi yaptıklarını, Ülker A.Ş.nin İÇİMEYVE ibaresinden oluşan markanın 29.30.32 nci sınıflara giren emtialarda kullanılmak üzere davalı nezdinde tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı'nca tamamen, itiraz üzerine de Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca kısmen reddedildiğini, marka başvurusunun diğer müvekkiline devredilmesi üzerine her iki davacı açısından eldeki davanın açılması zorunluluğunun doğduğunu, davalının başvuruya redde gerekçe olarak 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/a ve c bentlerinin gösterildiğini, oysa başvuru konusu markanın ayırt edici niteliği bulunduğu gibi, cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç ve değer belirtmediğini ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptalini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının bisküviler, pastalar, pötibörler, tartlar, kekler, şekerlemeler, lokumlar, donmuş yoğurt, çikolatalar, çikolata ürünleri, çikolata ve şekerle kaplanmış ürünler, yılbaşı ağacı süsü olarak şekerli ve çikolatalı ürünler, dondurmalar, buz kremler ve yenilebilir buzlar için İÇİMEYVE ibaresini tescil ettirmek istediği, bu ürünlerin hepsinin şekerli veya tuzlu olarak üretilen ve meyve aroması katılabilen gıda maddeleri olduğu, pazarlaması sırasında da tüketicilerin tercih ve ilgilerinin içine konulan meyve aromalarına göndermeler yapılarak yönlendirildiği, meyve aromalarının bu ürünlerde eylemle olarak kullanıldığı, meyve ve meyve aromalarının bizzat bu ürünlerle birleştiği, böyle bir durumda tescili istenen ibarenin tüketiciler tarafından bu ürünlerde ayrı ve ayırt edici bir algılanması, bağımsız değerlendirilmesinin olanaklı bulunmadığı, bu durumun 7/1-a gereğince tescil engeli oluşturduğu, tescili istenen şekerli ürünlerin vasfını, kalitesini, cinsini, çeşidini ve karakteristik özelliklerini tanımladığından 7/1-c açısından da tescil engeli oluşturduğu, bilirkişi raporunda da benzer sonuçlara varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 450, 00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy