(Eşyaların Karayolundan UluslarArası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) m. 20, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.03.2005 tarih ve 2000/1072-2005/259 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 15.9.1999 tarihinde İstanbul'dan Aşkabat, Taşkent ve Bişkek'e plastik torba taşımasına ilişkin 3 adet taşıma sözleşmesi yapıldığını, 6.500 USD navlun ücretinin davalı şirket sahibine ödendiğini, malların 10-20 gün içinde yerine ulaştırılması gerekirken 4-5 ay geçtikten sonra adreslerine teslim edildiğini, malların bir an önce yerine ulaştırılması amacıyla talebi üzerine davalı şoföre 3500 USD daha ödendiğini ileri sürerek TTK. nun 780. maddesi gereğince gecikme süresi taşıma süresinin iki katını geçmiş olduğundan 6.500 USD taşıma ücreti ile haksız tahsil edilen 3500 USD olmak üzere toplam 10.000 USD'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin vasıta temin eden aracı olduğunu, diğer davalı şoföre navlun ücretini ödediğini, mücbir sebep olarak aracın arıza yapması ve ihracatçı firma ile şoför arasındaki ek anlaşmayla malların her gümrükte reklam amaçlı sergilenmesi nedeniyle gecikme yaşandığını, müvekkilinin arızanın giderilmesi ve aracın sınırdan çıkış yapması için yoğun çaba harcadığını, diğer davalı ile yapılan ve müvekkili dışındaki ek anlaşma ve şoföre borç olarak verilen 3500 USD nedeniyle davalı şirketin sorumlu tutulamayacağını, süre aşımı nedeniyle navlun bedelinin iadesini isteme hakkının gönderici firmaya ait olduğunu ve davacının gecikmeden dolayı hiçbir maddi zararı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Casim Demir, aracının yolda arızalandığını, arızanın giderilmesini beklerken pasaportunun süresinin dolduğunu, yeniden vize almak için beklemek zorunda kaldığını, gönderici firmanın talimatıyla gümrüklerde malları açıp sergilediğinden zaman kaybettiğini, mücbir sebeplerden kaynaklanan gecikmeden sorumlu tutulamayacağını, talebi üzerine 1000 USD ek yakıt parası gönderildiğini, davacı şirketin gecikme nedeniyle kendisinden 2500 USD'lik teminat senedi aldığını, gecikme nedeniyle zarara ilişkin dava hakkının gönderici firmaya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu uyuşmazlıkta CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, taşımadaki gecikmenin davalı şirketin kusurundan kaynaklanmadığı ve mücbir sebepler nedeniyle gecikmeli de olsa malların fiilen tesliminin yapıldığı, gecikmeden dolayı herhangi bir hasar veya ziya bedeli talep edilmediği ve ispatlanmadığı, dolayısıyla davacının 6500 USD'lik navlun ücretinin iadesini isteyemeyeceği, davalı şoföre havale edilen 1000 USD'nin gecikme ile ilişkisinin kanıtlanamadığı ve ek yakıt parası olarak verildiği, 2500 USD'lik senedin gecikme ile ilgisinin ve davalı şoför tarafından teminat senedi olarak verildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve taşımanın yapıldığı aracın sefere çıkmadan önce özenle kontrol ve muayenesinin yapılmasının asıl olması nedeniyle, araçtaki teknik arızanın mücbir sebep sayılması mümkün değilse de, diğer gerekçeler dikkate alındığında mahkemenin bu yöndeki gerekçesi sonuca etkili görülmediğinden davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına,
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 7.80 YTL harcın temyiz edene iadesine, 09.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy