(818 S. K. m. 47)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.12.2005 gün ve 2001/702-2005/708 sayılı kararın Yargıtay'ca tetkiki davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin 28.05.1998 gününde trenin aniden hareket etmesi sonucu tren ile peron arasına düşerek sol elinin iki parmağının kesilmesi sonucu sakat kaldığını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.000.000 TL iş görmezlik tazminatı ve 50.000.000 TL hastane ve ilaç giderinin, birleşen davada ise 1.000.000.000 iş görmezlik tazminatı ve 20.000.000.000 TL manevi tazminatın olay gününden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı (karşı davacı) vekili, olaydan dolayı müvekkili kuruluşa kusur izafesinin mümkün olmadığını savunarak asıl ve birleşen davaların reddini istemiş, karşı davada meydana gelen kaza sebebiyle trenin 10 dakika tehir edildiğini ileri sürerek 19.200.000 TL tehir ücretinin olay gününden itibaren işleyecek faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, olayda davacının %85, davalı kurumun %15 oranında kusurlu olduğu, davacının çalışma gücünü %5,76 oranında kaybettiği, davacının kısmi işgörmezlik zararının davalının kusur oranına göre 1.597.434.260 TL olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, toplam 1.597.434.260 TL maddi ve 5.000.000.000 TL manevi tazminatın olay gününden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hastane ve ilaç giderlerine ait dava atiye terk edildiğinden bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın kısmen kabulüne, 16.32 YTL'nin olay gününden itibaren işleyecek reeskont oranında faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı (karşı davacı) vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı (karşı davacı) vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacının manevi tazminat isteği BK.nun 47. maddesine dayanmaktadır. Manevi tazminatın amacı, zarara uğrayan kişinin duyduğu manevi acıyı bir dereceye kadar yumuşatmak, bozulan manevi dengeyi onarıp düzeltmek, bir teselli, bir savunma ve ruhu tatmin aracı olmaktan ibarettir. Hakim manevi tazminat miktarını tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve adalete uygun olarak takdir etmelidir. Takdir edilecek miktar, manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da göz önünde tutularak, mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, zenginleşme vasıtası olmamalıdır. Mahkemece anılan bu ilkeler ve olayın oluş tarihi, biçimi, tarafların kusur durumları, davacının çalışma gücünden kayıp oranı dikkate alınmaksızın davacı lehine fazla manevi tazminat takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu sebeple davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Yukarıda 1 no.lu bentte belirtilen sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy