(6762 S. K. m. 4) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada A. Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.10.2005 tarih ve 2003/294 - 2005/517 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin davalıya ait trene binmek isterken düşerek her iki bacağının diz üzerinden kesilerek malul olduğunu ve bu nedenle protez kullanmak zorunda kaldığını, ayrıca maluliyeti nedeniyle sürekli bakıma muhtaç olduğunu ileri sürerek, asıl davada şimdilik 401.000.000 TL işgörmezlik tazminatının olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile, birleşen davalarda ise, toplam 29.945.784.240 TL işgörmezlik tazminatı ile 40.730.206.375 TL bakıcı gideri tazminatı ve 13.339.107.270 TL protez bedeli tazminatının olay tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, asıl davada müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini, karşılık davada, kaza nedeniyle trenin gecikmesinden dolayı 614.400.000 TL zarar olduğunu ileri sürerek, anılan bedelin avans faizi ile tahsilini, birleşen davaya karşı ise, 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait trene hareket halinde binmeye çalışırken peron ve tren arasına düşmesi sonucu iki bacağının kesilerek %76 oranında malul olduğu, meydana gelen kazada davalının %25 oranında kusurlu olduğu, davacının sürekli bakıcı kişinin yardımına muhtaç olduğu ve bacaklarının kesilmesi nedeniyle protez takmak zorunda kaldığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile 401.000.000 TL'nin olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline, birleşen mahkemenin 20031726 Esas sayılı davanın kabulü ile 500.000.000 TL bakıcı gideri ve 1.000.000 TL protez giderinin olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline, birleşen 20041716 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile, 29.545.784.240 TL işgörmezlik tazminatı ile 13.243.402.125 TL bakıcı giden tazminatı ve 3.997.484.092 TL protez gideri tazminatının (protez gideri tazminatının ek dava tarihinden itibaren, işgörmezlik ve bakıcı, gider tazminatının olay tarihinden itibaren) reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, karşılık davanın kısmen kabulü ile 460.500.000 TL'nin olay tarihinden itibaren avans faizi ile davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşılık davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalıya %25 kusur atfedilmiş olup, davalı vekili bu rapora, davacının elinde güvercinlerin bulunduğu kutu ile trenin kapılan kapalı iken binmek isterken düşerek yaralandığını, bu nedenle atfedilen kusurun fahiş olduğunu belirterek itiraz etmiş ise de, mahkemece davalının bu konudaki ciddi itirazları değerlendirilmeyip, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Oysa, davacının kaza sonrası hastanede alınan ifadesinde olayın davalının itirazlarında açıkladığı şekilde olduğu sabit olup, mahkemece, davacının bu ilk beyanı ile yaşı, sosyal konumu ve kazaya etkili diğer faktörler de değerlendirilmek suretiyle ve ayrıca Dairemizden geçen emsal kararlarda genel olarak bu tür kazalarda davalıya % 1 0-%20 kusur atfedildiği de göz önüne alınarak davalının kusur oranına yönelik itirazlarını karşılar şekilde bilirkişilerden ek rapor alınması ve sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
3- Davacı-karşılık davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, Türk Ticaret Kanununun 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda tanzim edilen hususlardan doğan hukuk davalar ticari davalardandır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari işlerden olan yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.
Davacı vekili ilk dava dilekçesinde talep ettiği 401.000.000 TL. maddi tazminat istemine reeskont faiz oranının uygulanmasını istemiş, birleşen davarlarda ise talep ettiği maddi tazminat miktarlarına avans faiz oranının uygulanmasını talep etmiştir.
Mahkemece, asıl ve birleşen davalarda kabul edilen tazminat miktarlarının reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiş ise de, ticari nitelikte olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat isteminde istenebilecek faiz, TCMB'nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı olması nedeniyle, davacının birleşen davalarda talep ettiği maddi tazminatların kabul edilen kısmı yönünden avans faizine hükmedilmesi gerekirken, tüm tazminat miktarı yönünden reeskont faizine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşılık davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı-karşılık davacı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşılık davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşılık davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy