(556 S. KHK. m. 7, 8, 9)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.05.2006 tarih ve 2006/38-2006/272 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen gününde davacı avukatı ile davalılardan TPE Başkanlığı avukatı ve diğer davalı Neşet Tic. Ltd. Şti. avukatı gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A
S
tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili adına 12.05.1997 tarihinden itibaren tescilli NEŞE ve NEŞEM esas unsurlu markalarla açıkça iltibas yaratacak şekilde ayırt edilemeyecek kadar benzer NEŞET ibaresini tek unsur olarak ihtiva eden 29,30 ve 31.sınıflara giren tüm emtialarda kullanılmak üzere davalı Neşet Tic. Gıd. San. ve Yat. Ltd. Şti. tarafından diğer davalı TPE nezdinde yapılan tescil başvurusuna vaki 29.ve 30 sınıflara giren emtiaların davalı tescil başvurusundan çıkartılması yolunda yaptıkları itirazlarının nihai olarak TPE YİDK tarafından ibarelerin benzer olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK kararının 556 sayılı KHK' nin 7-b,7-1,8-b,9-b vs. maddeleri uyarınca iptaline, diğer davalı adına tescil edilmiş markanın emtia listesinde bulunan 29.ve 30.sınıflara giren tüm emtiaların sicilden terkinine ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, Neşet ibareli başvurunun, 556 sayılı KHK' nun 8.maddesi uyarınca davacı adına tescilli Neşem, Neşe ibareli markalarla iltibasa yol açabilecek derecede benzer olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı Neşet Tic. Gıd. San. ve Yat. Ltd. Şti. vekili, Neşet markasının müvekkili şirket ve ortakları tarafından 40 yıllık bir süre ticaret hayatında kullanılıp, yaratılıp, kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, markaların farklı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, davacı markaları ile davalı başvurusunun konusu olan işaret arasında telaffuz, biçim ve anlam itibariyle bir benzerlik bulunmadığı gibi, her birinin bütünü itibariyle bıraktığı etkininde farklı bulunması sebebiyle karıştırmaya sebebiyet verebilecek derecede aralarında yakınlık bulunmadığı, davalı şirketlerin kurucusu ve halen ortağı olan İ
P
'nın 1966 yılından itibaren kullanmaya başladığı Neşet tanıtıcı işaretini, 1973 yılından itibaren bakkaliye faaliyeti için, 1984 yılından itibaren toptan gıda maddeleri alım satımı, ihracatı, ithalatı, komisyonculuğu kullandığı, 1992 yılından itibaren de anılan ünvanın davalı şirket tarafından başvuru kapsamındaki malları da kapsar bir iştigal mevzuu için kullandığının anlaşıldığı, davacının markalarının ise 1997 yılında tescil edilip, davalının tescilsiz/tescilli işaret ve ünvanı ile markanın eş zamanlı kullanılmasından kaynaklanan bir uyuşmazlığın doğmadığı, bununda fiilen iltibasın gerçekleşmesinin imkansızlığını gösterdiği, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybının oluşmasından önce harekete geçmediği, davalının ticari hayatta bu işaretle tanınıp, bu tanınmışlığının tüketiciler nazarında sunduğu ürünler ile kendisi arasında bir bağlantı olduğunun tereddüde yer vermeyecek biçimde derhal anlaşılabilecek sevide güç kazandığı, ulaşılan bu iktisadi hal nedeniyle artık kendisinden bu işareti ticarette kullanımını terk etmesinin istenemeyeceği kadar ekonomik yığım gerçekleştirdiği gerekçeleriyle, davanın reddini karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 500.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy