(1163 S. K. m. 3)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.04.2007 tarih ve 2004/489-2007/190 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.05.2009 gününde davacı avukatı ile davalı avukatı gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kooperatifin 20.12.1998 tarihli yönetim kurulu kararı ile 152 numaralı ortak olarak üyeliğe kabul edildiğini ve 20.04.1999 tarihinde kooperatife ödeme yaptığını bu durumun Ankara Asliye 6. Ticaret Mahkemesinde görülen davada alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğini, ancak 19.11.1999 tarih ve 266 numaralı yazı ile konut bulunmadığından şifahi ortaklık talebinin yerine getirilmediği belirtilerek yatırdığı paranın geri alınmasının istendiğini aynı tarihli yönetim kurulu kararı ile de 132 numaradan başlayan yeni ortaklık kabulü kararı oluşturulduğunu, kooperatifin ortaklık konusunda usulsüz ve haksız olarak muaraza çıkardığını ileri sürerek, davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının kooperatife ortaklığa kabul edildiğine ilişkin yönetim kurulu kararı bulunmadığını, hesaba habersizce yatırılan paranın ortaklığın doğduğuna delalet olmayacağını, kaldı ki davacının hesaba yatırdığı paranın iadesi için dava açıldığını ancak davadan önce parasını çektiğinin anlaşılması üzerine davanın reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna göre davacının yasa ve ana sözleşmede öngörülen biçimde yazılı bir ortaklık talebinin olmadığı, davalı kooperatife üye olacağı inancı ile kooperatifin E. bankası E. Şubesi'ndeki hesabına 20.04.1999 tarihinde 2.094.000.000-TL yatırdığı, bu ödemenin kooperatif yevmiye defterine davacının oğlu Arda Ç. hesabına ödeme olarak geçtiği, dolayısıyla davacının yatırdığı paranın davacı adına kayda alınarak kooperatif tarafından kabulünün söz konusu olmadığı, davalı kooperatifçe 19.11.1999 tarihli yazı ile kooperatife ödenen paradan davacının eşi ve oğlunun borçları ödendikten sonra kalan 2.249.000.000 TL'nin geri alınması yönünde davacıya yazı yazılmak suretiyle davacının kooperatife üye olarak kabul edilmediği ve ödenen tutarında fazlasıyla iade edildiği, bir an için dahi davacının 20.12.1998 tarihinde kooperatife üye olduğu kabul edilse dahi, davacının üye olma inancıyla yatırdığı parayı çekincesiz olarak geri aldığı, kooperatifle bağını kestiği için ortaklığı sona erdiği gibi parasına aldıktan sonra dahi kooperatif aleyhine paranın iadesi davası açmak suretiyle çıkma iradesinin gösterdiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,50.- TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 625.00.- TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, 07.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy