(818 S. K. m. 19, 20, 21)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.07.2005 tarih ve 2002/373 - 2005/424 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.04.2007 gününde davacı karşı davalı avukatı Serdar Y. ile davalı karşı davacı avukatı Gül Y. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki mevduat hesabına uygulanan overnight faizin bankaya TMSF'nin el koymasından sonra oluşan yeni yönetim tarafından haksız olarak kesintiye tabi tutulduğunu ileri sürerek 9.075.344.863.-TL.nin 16.03.2001 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkili bankanın müzayakasından yararlandığını, faiz oranının aşırı yüksek olmasının BK.nun 20 ve 21 nci maddesi uyarınca batıl olduğunun savunmuş, karşılık davada ise müvekkilinin 9.075.344.863.-TL borcu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, gecelik faiz oranının sürekli bir borç ilişkisi olmaması nedeniyle sözleşme koşullarının banka aleyhine aniden değiştiğinin ileri sürülemeyeceği, BK.nun 19, 20 ve 21 inci maddelerince öngörülen durumun bulunmadığı, davaya konu meblağın çok düşük olması nedeniyle bu miktar için bankanın müzayaka halinden söz edilemeyeceği, gecelik faiz oranının %4500-6000'lere ulaştığı, davalının davacıya uyguladığı %85 ila %243 arası faiz oranının fahiş olmadığı, bu oranın kamu bankalarınca verilen gecelik faizlerden ve bankalar arası uygulanan faizden düşük olduğu, kesinti tarihinden itibaren sebepsiz zenginleşme hükümlerince faiz istenebileceği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı karşı davacı banka vekili temyiz etmiştir.
Dairemizin temyiz incelemesinden geçen çok sayıdaki davalar vesilesiyle davalı bankaya devredilen İktisat Bankası'nın 01.01.2001-14.03.2001 tarihleri arasındaki dönemde birikmiş zararının (1,9) katrilyon TL'ye ulaştığı, bankanın müzayaka halinde bulunduğu, banka devir bilançosu ve bağımsız denetçi raporu ile sabit bulunduğundan bankanın içinde bulunduğu yüksek likidite ihtiyacı nedeniyle mevduat kaçışını engellemek için yüksek oranda faizler ödediği, mevcut hesapların miktarı ne olursa olsun İktisat Bankası tarafından uygulanan faizlerin müzayakadan kaynaklandığı, davacının da davalı bankanın düştüğü müzayakadan yarar sağladığı, gabinin objektif ve subjektif unsurlarının gerçekleştiği dikkate alınarak asıl davanın reddi ve karşılık davanın kabulü gerekirken, gabinin koşullarının mevcut olmadığı, davaya konu meblağın düşük olduğu ve bu miktar için bankanın müzayakasından söz edilemeyeceği yolunda gerekçe gösterilerek irili ufaklı meblağlı çok sayıda hesabın oluşturduğu havuzdaki yerinin gözden kaçırılması suretiyle yanılgılı değerlendirme ve gerekçelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı karşı davacı banka yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacı Bayındırbank A.Ş.nin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 500.00 YTL duruşma vekillik ücretinin davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, 05.04.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy