(556 S. KHK. m. 7, 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/12/2006 tarih ve 2006/40-2006/96 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin 1954 yılından beri kullandığı, yurt içi ve yurtdışında tanıttığı KENT + Şekil ibareli pek çok markalarını 5,29,30,31ve32 nci sınıfta kayıtlı ürünler için 1993, 1996, 1998, 2000, 2001 ve 2003 yıllarında tescil ettirdiğini, davalılardan şirketin KENT BORİNGER Mutfak Ustalarına Yeni Tatlar Sunar + Şekil ibaresini 5/1-10, 29/1-14, 30/1-19, 32/1-19, 32/1-5 sınıflarda tescil amacıyla diğer davalı nezdinde 30.05.2002 tarihinde başvuruda bulunduğunu, iltibas ve tanınmışlık vakasına dayalı olarak 556 sayılı KHK'nin 7 nci ve 8 nci maddeleri gereğince yaptıkları itirazın en son YİDK tarafından, başvuru sahibinin KENT BORİNGER ibareli önce tescilli markası nazara alınarak, benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddedildiğini ileri sürerek, kararın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini ayrı ayrı istemişlerdir.
Mahkemece dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara göre, iltibas ve benzerlik bulunmadığı davalının KENT+BORİNGER markasının önce tescilli olduğu, KENT ibaresi ortak ise de, farklı bir kompozisyon ve birçok ibarenin birleşmesiyle farklı bir anlam ve içerik kazanan davalı başvurusuna konu ibarenin özgün olduğu, okunuşunun bir bütün olarak farklı olduğu, ilk bakışta benzerlik oluşmadığı, davacının KENT markası ile davalının KENT+BORİNGER markasının uzun zamandır yan yana piyasada karışıklık doğmayacak şekilde yer aldığı ve sorun çıkmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy