(556 S. KHK m. 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.06.2007 tarih ve 2006/170-2007/216 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İhsan Akgül tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili adına 17.9.2001 tarihinden beri tescilli olan SOLARİS markasının davalı tarafından alışveriş merkezi adı olarak kullanıldığını, bu durumun müvekkili markasına tecavüz ve haksız rekabete neden olduğunu ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tesbiti ile men'ini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mülkiyeti müvekkiline ait olan SOLARİS PLAZA ALIŞVERİŞ MERKEZİnin 17.4.2001 tarihinden beri bu isimle kullanıldığını, davacının markasına tecavüzün ve haksız rekabetin mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markasının 38/5. sınıf hizmetler olan müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesine yönelik olduğu, davalının ise bu hizmet sektöründe eyleminin mevcut olmadığı, davalının eyleminin 36/3. sınıf hizmetler olan taşınmaz kiralama ve yönetim hizmeti olduğu, bu hizmete yönelik ise davacı markanın mevcut olmadığı, dolayısıyla davacı markasına tecavüz ve haksız rekabetin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı şirketin SOLARİS ibaresini davacıdan önce kullanıyor olması nedeniyle öncelik hakkının bulunmasından dolayı davacı tarafından bu ibarenin kullanımının engellenemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına, aşağıda yazılı bakiye 0.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy