(1086 S. K. m. 436, 93) (818 S. K. m. 41, 47)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/340-2008/255 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sultan Gümüş Başaran tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı kızı Ayşegül D.'in davalı bankada ortak hesaplarının bulunduğunu, hiçbir risk bulunmadığı halde hesapta bulunan 7.800.000.000 TL'ye davalı bankaca bloke konulduğunu ve çek yapraklarının iadesinin istendiğini, bu suretle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, blokeye ilişkin muarazanın giderilmesini, 100.000.000 TL maddi ve 5.000.000.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile banka personeli arasında ceza davasına konu olan durumların söz konusu olduğunu ve bloke işleminin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, incelenen ceza dosyasında belirlenen davacı ile davalı banka çalışanı arasında gelişen kişisel kavga ve çekişmelere dayalı olarak davacının hesabına bloke konulmasının haksız fiil niteliğinde olduğu, davacının manevi tazminat isteminin yerinde olduğu, olayın niteliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, manevi tazminatın niteliği nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile davacı hesabına uygulanan bloke şeklindeki muarazanın menine ve giderilmesine, maddi zarara yönelik talebin feragat nedeni ile reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 YTL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, reeskont faizine hükmedildiği tarih itibariyle reeskont faizinin yasal faiz anlamında olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 89.10 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy