(5846 S. K. m. 4, 5, 14) (818 S. K. m. 49)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2007/97-2008/77 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde taraflar ve avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. D. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin yaptığı sözlü anlaşmaya dayanarak, bir model ve bir teknik elemanla sözleşme imzalayıp, davalıya ait otelin tanıtımı için fotoğraflar çektiğini, davalının beğendiği her fotoğraf için müvekkiline (1.000) YTL ve masraflarını ödeyeceğini bildirdiğini, iki gün boyunca müvekkilinin çekim yaptığını ve davalının bunları beğenmediğini, bunun üzerine bir hafta sonra yeniden aynı ekiple çekimler yaptığını ve davalının bu çekimleri de beğenmeyip müvekkiline hakaret ettiğini, ancak davalının hiçbir bedel ödemeden ve izin almadan müvekkilinin fotoğraflarını tanıtım kataloğunda ve kendi internet sitesinde kullandığını ileri sürerek, şimdilik (10.000) YTL. ve (30.000) YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu fotoğrafların FSEK.'nun 4.ve 5. maddesi anlamında eser niteliğinde olduğu, davalı tarafından hiçbir bedel ödenmeden davacıya ait 20 adet fotoğrafın kullanıldığı, böylece FSEK.'nun 14. maddesi uyarınca davacının kamuya arza karar vermeye ilişkin manevi hakkının da ihlal edildiği, davacının aynı yasanın 68. maddesine dayanmadığı ve her bir fotoğraf için 250 YTL rayiç bedel talep edebileceği, yine teknik eleman için 200 YTL model için de 500 YTL. talebin uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.700 YTL. maddi ve 15.000 YTL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışından kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak dava, FSEK.'na ve haksız fiile dayalı maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.
Davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde, davalının hem müvekkiline ait fotoğrafları izinsiz olarak kullandığı hem de müvekkiline hakaret ettiği ileri sürülerek manevi tazminat talebinde bulunulmuştur. Mahkemece davacının eser sahibi, fotoğraflarının da eser niteliğinde olduğu kabul edilmiş ve hem FSEK.'nun 14 maddesi uyarınca davacının kamuya arz niteliğindeki manevi haklarına, hem de BK.'nun 49. maddesinde düzenlenen manevi hakkına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle davalının (15.000) YTL. tutarında manevi tazminat ödemesine hükmedilmiştir. Gerçekten de üzüntüyü artıran sebeplerin hem FSEK.'nun hem de BK.'nun ihlalinden kaynaklanması mümkündür. Ancak mahkemece her bir hukuksal nedenden kaynaklanan manevi tazminat talebinin davacıya açıklattırılması, daha sonra da bu hukuksal nedenlerin hangisine dayalı olarak ne miktarda manevi tazminatın takdir edildiğinin ayrı ayrı belirtilmesi gerekir. Hükmedilen tazminat miktarının denetlenebilmesi de ancak bu şekilde mümkündür.
Bu durum karşısında mahkemece, davacıya hangi hukuksal nedene dayalı olarak ne miktarda manevi tazminat istediğinin açıklattırılıp her bir talebinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, daha sonra karar yerinde davacı yararına bu nedenlerden hangisinden dolayı ne miktarda manevi tazminat takdir edildiğinin ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken, her birisi ayrı ilkelere dayalı davacı talepleri yönünden toplam bir meblağ belirtilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy