(2918 S. K. m. 2, 3) (818 S. K. m. 47)
Dava: Taraflar anısında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.11.2007 tarih ve 2007/52-2007/436 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin suresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sultan G. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı sigorta şirketinin zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin eşine çarparak ölümüne neden olduğunu, müvekkilinin destek zararı bulunduğunu, davalı sigorta şirketinin tazminatı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 YTL'nın davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslahla toplam 35.503,63 YTL'nin ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana geldiği yerin hem savcılık soruşturma raporunda hem de trafik bilirkişisi raporunda etrafı duvarla çevrili olan belirli bir araç ve yaya yolu olmayan, fabrika sahasında olduğu, etrafı duvarla çevrili olan ve umum araç trafiğine kapalı olan fabrika sahasının 2918 sayılı yasanın 2. maddesi anlamında karayolu sayılmadığı, zorunlu trafik sigortalarında sorumluluğun karayollarında meydan gelen kazalarla sınırlandırdığı fabrika sahasının da kamuya açık bir alan olmaması sebebiyle zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında olmadığı, bu nedenle davacı tarafın taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Bir zararın, trafik sigortası kapsamına girebilmesi için o zararın motorlu araç ile karayolunda meydana getirilmiş olması gerekir. KTK'nın 3'ncü maddesinde karayolu, trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Ancak, anılan Yasa'nın 2'nci maddesinde de bu kanunun karayolunda uygulanacağı hükme bağlandıktan sonra, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, patik yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerlerin, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda davalı sigorta şirketi vekili, rizikonun meydana geldiği yerin karayolu olmadığını, fabrika sahası içerisinde bulunduğunu, zararın sigorta teminatı dışında olduğunu savunmuştur. Mahkemece, fabrika sahasının 2918 sayılı yasanın 2. maddesi anlamında karayolu sayılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kazanın fabrika alanında olduğu, olayın meydana geldiği yere ilişkin olarak savcılık soruşturma dosyasında keşif yapılıp rapor düzenlenmiştir, K. Ş Fabrikası sahası itibariyle araç trafiği olan, sürekli yükleme ve boşaltma yapılan bir yer olup karayolu sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda da rizikonun teminat kapsamında olduğunu kabul etmek ve sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy