(818 S. K. m. 42)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.11.2007 tarih ve 2005/761-207/672 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve karşı temyiz yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı bankanın verdiği POS cihazı ile gerçekleştirilen kredi kartı işleminden doğan bedelin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 9.977 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, işlem yapılan kartların yurt dışı ve sahte kredi kartları olduğunu, bu konuda muhatap bankaların bildirimde bulunduklarını, davacının talebe hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, işlemin gerçekleştirildiği kredi kartının manyetik alanı kopyalanmış sahte bir kart olduğu, işlemi gerçekleştiren davacının bunu fark edemeyeceği ancak, tek fatura ile satılan şeylerin tutarı ve miktarı gözetildiğinde sözleşmede zorunluluk olmasa dahi halin icabı gereği davacının provizyon istemesi gerektiği, bu yükümlülüğü yerine getirmeyen davacının da kusuru bulunduğu, BK.nun 42. maddesi gereğince yapılan işlemde tarafların 1/2'şer kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.833, 84 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve karşı temyiz yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, POS cihazı kullanım sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir.
Davacı, davalı banka tarafından kendisine tahsis edilen POS cihazı ile 12.10.2005 tarihinde gerçekleştirdiği tek işlem ile 9.977 TL tutarında işlem gerçekleştirmiş olup, davalı banka tarafından işlemin sahte kredi kartı ile gerçekleştirildiğinden bahisle ödeme yapılmamıştır.
Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi ile manyetik alanı kopyalanmış kredi kartı ile işlem yapılmış olduğu, davacı işyeri sahibinin bu sahteciliği fark etmesinin mümkün olmadığı belirlenmiş ise de, yapılan işlemin yüksek miktarlı olması nedeniyle davacının davalı bankadan provizyon istememesi nedeniyle ½ oranında kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır.
Taraflar arasındaki sözleşmenin 12. maddesinde bankadan provizyon alınması gereken hususlar düzenlenmiş olup, işlem miktarının yüksek olması durumunda bankadan provizyon alınması gerektiğine yönelik bir düzenleme anılan maddede ve sözleşmenin genelinde bulunmamaktadır. O halde davacıya bu konuda kusur izafe edilmesi yerinde olmayıp, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy