(4721 S. K. m. 337) (2918 S. K. m. 91)
Dava: Taraflar arasında görülen davada. İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.12.2007 tarih ve 2006/477 - 2007/784 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçesi ile, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı iki aracın çarpışması sonucu yolcu olan müvekkillerinden Dudu'nun imam nikahlı eşi, diğer davacıların babası olan Recep Ö.'ün yaşamını yitirdiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını, davalının yalnızca davacı Fatma Ö.'e 7.453,00 YTL tazminat ödediğini ileri sürerek, Dudu için 40.117,00 YTL, Fatma için 1.000,00 YTL, Musa için ise 6.159,00 YTL'nin davalıdan avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin poliçe limitinin 30.000.00 YTL olduğunu, davacılardan Dudu ve Musa'nın müteveffanın mirasçısı olamayacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, ölenin sağlığında davacı Dudu ile karı koca gibi yaşadığı, evlilik haricinde dünyaya gelen çocukların velayetlerinin MK'nun 337. maddesi hükmünce annede bulunduğu, ölen tek kişi olduğundan mirasçılarının tek poliçeden yararlanmak durumunda oldukları, her bir poliçe de sorumluluk limitinin 30.000.00 YTL olduğu, davacı Fatma'ya ödenen miktarın düşülmesi gerektiği gerekçeleriyle, davanın Fatma yönünden reddine, 22.547,00 YTL'nin avans faizi ile davalıdan tahsili ile velayeten davacı Dudu'ya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince; dava, davacıların murisinin içinde bulunduğu aracın başka bir araç ile çarpılması sonucunda oluşan ölüm nedeniyle yoksun kalınan destek tazminatı istemine ilişkin olup, tazminat, her iki aracın da zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan davalıdan ve her bir poliçe limitinin ayrı ayrı tahsiline yönelik olarak açılmıştır. Kazada murisin kusursuz, sigortalı araçların ise farklı oranlarda kusurlu oldukları, poliçe limitlerinin ayrı ayrı 30.000.00 YTL olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, davacıların yoksun kaldıkları toplam destek tazminatının da tek poliçe limitinin üzerinde olduğu sabittir. Karayolları Trafik Kanunu'nun 91. maddesine göre, motorlu araç işletenler bu Kanunun 85. maddesinin 1.fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadırlar.
Anılan madde ile işletenin zarar görene karşı mali sorumluluğu belli bir limit dahilinde müteselsilen sigorta şirketince de paylaşılması öngörülmüş ve mali gücü bulunmayan işleten karşısında, zarar görenlerin zararı kısmen teminat altına alınma amacı güdülmüştür. Bu değerlendirmenin doğal sonucu ise, motorlu aracın İşletilmesi sırasında oluşan zararın zarar gören kimse zarar sorumlularından zararının tamamını isteyebileceğinden hareketle somut olayda da davacılar, toplam destek tazminatı tutarı olan 46.276,00 YTL'nin tamamını araç işletenlerinden müteselsilen istemeleri mümkündür. İşletenlerin iç ilişkide kusura dayalı sorumlulukları ise kendi aralarında görülecek ayrı bir davada göz önünde tutulur. Zira murisin kazada herhangi bir kusuru yoktur.
İşletenlerin davacılar nazarındaki bu sorumluluklarının sigorta şirketleri açısından sonucu ise davalı sigortacının sorumluluğu kendi sigortalılarının sorumluluğundan dolayı sigorta poliçesi limiti kadarı iledir. Ortada kusurlu iki işleten ve bu işletenlerin primlerini ödedikleri ve sorumluluklarının poliçe limiti ile ilgili olan kısmı için davalı sigortacıdan ayrı ayrı teminat aldıklarına göre zarar görenlerin her iki poliçe yerine sadece tek poliçe limiti kadar talepte bulunabileceğine ilişkin yanlış ilkeye dayalı mahkeme gerekçesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 01.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy