(556 S. KHK. m. 7)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2007 tarih ve 2007/191-2007/226 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.03.2010 gününde davalı avukatı Y. Holding A.Ş. avukatı T. S. geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi D.D. B. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü
Davacı vekili, müvekkili şirketin “G.” ibaresinin 29, 30 ve 32 nci sınıf emtialar için marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı tarafından bir kısım mallar yönünden 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/b ve 7/c maddeleri gerekçe gösterilerek istemin reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazın da Y.İ.D.K. tarafından kabul edilmediğini, davalı K. İlaçları A.Ş. adına tescilli “G.” ibareli markanın kapsadığı mallar ile müvekkilinin tescil talebi reddedilen malların aynı olmadığını ve markalar arasında görsel açıdan farklılık olduğunu, davacının tescil başvurusuna konu ibarenin cins ve kalite de belirtmediğini ileri sürerek, 19.09.2003 tarih ve M-1602 sayılı Y.İ.D.K. kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, müvekkilince yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, cevap vermemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, gıda sektöründe “G.” ibaresinin kurutulmak veya fırınlanmak suretiyle yiyeceklerin pişirilme ve işlenmesinden sonraki durumunu tanımladığı, dava konusu başvurunun kapsadığı 29 ve 30 ncu sınıflardaki ürünlerin de gıda sektöründe üretilen ve tüketilen ürünler olduğu, gerek başvuru konusu ve gerekse davalı şirket adına tescilli markaların tek ve esaslı unsurlarının “G.” ibaresi olup, farklı yazım karakterlerine sahip olmasının, aralarındaki ayırt edilemeyecek kadar aynılığı ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, davacı başvurusundaki 29 ve 30 ncu sınıftaki mallar ile aynı sınıfta davalının aynı veya benzer ürünleri tescilli bulunduğundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/1 (b) maddesi gereğince Enstitü’nün kısmi ret kararının yerinde olduğu, Enstitü tarafından başvuru dışına çıkartılan ürünlerin ortak özelliklerinin doğal halde iken bir takım işlemlerden geçirilmek ve fırınlanmak suretiyle kurutulmuş hale dönüştürülen et, sebze ve meyvelerin yanında kolayca kırılabilir ve ufalanabilir türden yiyecekler haline getirilmiş olmaları olduğu, “G., çıtır, kavrulmuş, fırınlanmış” gibi ifadelerin bu ürünlerin pişirilme ve işlenmesinden sonraki durumlarını ifade edip ticari hayatta herkesin kullanımına açık olması gereken cins, vasıf, kalite bildiren sözcükler olduğu, Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı kararının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/1 (c) maddesine uygun olduğu gerekçesiyle davalı K. İlaçları A.Ş. aleyhindeki davanın husumet nedeniyle, Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı aleyhindeki davanın esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.11.2006 tarihli kararı ile mahkeme karan davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 19.9.2003 gün ve M-1602 sayılı TPE YİDK kararının 29/1 ve 29/2 sınıf ve alt gruba dahil mallar yönünden kısmen iptaline, tescil ve ilan idari işlerin devamı niteliğinde olduğundan bu yöndeki istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, 02.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)