(818 S. K. m. 104) (3095 S. K. m. 2) (4743 S. K. m. 6) (6802 S. K. m. 30)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.05.2004 tarih ve 1997/160 - 2004/372 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata D.tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan Bedia ile Cüneyt'in müvekkili bankada teselsüllü müşterek vadesiz mevduat hesap sözleşmesi imzalayarak hesap açtıklarını ve tüm davalıların bu hesap üzerinden hisse senedi alım-satım işlemleri yapmaya başladıklarını, davalı Bedia'nın dışındaki davalıların müvekkili banka çalışanı olduğunu, hisse senedi alımlarında ertesi gün hesap sahibi tarafından ödenmesi gereken alım bedelinin Bedia'dan tahsil edilmemesi sonucunda hesapta eksi bakiye oluştuğunu, sonuçta satılan hisse bedelinin müvekkilince T.bank'a ödenen (780.544.097.) TL anaparayı karşılamadığı gibi faiz, BSMV ve noter masrafı ile birlikte müvekkilinin zararının (1.925.350.791.) TL'na ulaştığını ileri sürerek, (1.925.350.791.) TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılardan Nurettin'in davacı bankanın şube müdür yardımcısı, davalılar Cüneyt ve Aslı'nın sözleşmeli uzmanı olarak görev yaptığı, davalı Bedia'nın diğer davalı Cüneyt'in anneannesi olduğu, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından davacının BSMV isteminin yerinde olmadığı, davacının dava tarihine kadar oluşan tüm zararının asıl alacak niteliğinde olduğu, disiplin kurulunun 30.05.1996 tarihli kararında davalılar hakkında soruşturma yapılmasına izin verildiğinden, dava tarihi itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (1.871.293.637.) TL'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/3. maddesi uyarınca yürütülecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca BSMV. yükümlüsünün davacı banka olması ve noter masrafına ilişkin bir makbuzun da dosyaya sunulmaması karşısında mahkemece davacı yararına BSMV ile noter masrafına hükmedilmemesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak dava, bir kredi hesabı niteliği taşımayan ve davalılardan Bedia ile Cüneyt'e ait mevduat hesabının hisse senedi alım-satımında kullanılarak eksi bakiyeye dönüşmesinden dolayı uğranılan banka zararının tazmini istemine ilişkin olup, taraflar arasında bir kredi işlemi bulunmaması karşısında, mahkemece sadece belirlenen asıl banka alacağına dava tarihinden itibaren temerrüt faizi işleyecek şekilde karar verilmesi gerekirken, dava tarihi itibarıyla belirlenen faizli bakiyeye BK.'nun 104/son maddesi hükmüne aykırı olarak faiz yürütülmesi hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenlerle davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Aslı, Cüneyt ve Bedia vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 4743 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin B/4 bendi gereğince davacı T.C. Z. Bankası A.Ş. yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 26.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy