(3095 S. K. m. 4) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.03.2008 tarih ve 2005/457-2008/83 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlu Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından üretilmiş olan muhtelif cins ve ebattaki panellerin Bağdat'da bulunan müşteriye teslim edilmek üzere davalıya ait vagonlara yüklenerek Irak/Bağdat'a gönderildiğini, ancak söz konusu vagonların Irak'taki iç karışıklıklar nedeniyle kayıp ve yok olduğunun belirlendiğini, müvekkilinin uğradığı tüm zararın davalı taşıyan tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürerek, 89.650,40 Euro mal bedeli, 3.324,00 Euro navlun ve yükleme bedeli olmak üzere toplam 92.884,40 Euro ile 495.000.000 TL gümrükleme masraflarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında dava dilekçesinde 5.000 Euro ile 19.800 YTL fazla talepte bulunulmuş olduğunu belirterek bu durumun ıslah yolu ile düzeltildiğini bildirmiştir.
Davalı vekili, Irak Demiryollarına yazılan yazılara yanıt alamadıklarını, bu nedenle davacının bildirimi dışında taşınan eşyanın ve vagonların akıbeti hakkında herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığını, dava dilekçesinde eşyanın Irak'taki iç karışıklıklar sonucu kayıp ve yok olduğunun ileri sürülmesi karşısında müvekkili idarenin kusurlu olmadığından tazminatla sorumlu tutulmasının mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre Bağdat'ta bulunan alıcısına teslim edilmek üzere vagonlara yüklenen emtianın alıcısına teslim edilmediği, vagonların Irak Devleti sınırları içinde ve bu Devletin demiryollarının sorumluluğunda iken kaybolduğu, bu durumda Demiryolları ile Uluslararası Eşya taşıma Sözleşmesi ve bu sözleşmenin eki olan CİM hükümleri uyarınca demiryollarının ortak sorumluluklarının bulunduğu, bu nedenle zararın davalı TCDD tarafından karşılanması, karşılanacak zararın vagonların iç karışıklıklar nedeniyle kaybolduğu Irak Devlet Demiryollarına rücu edilebileceği sonucuna varılarak, davanın 84.650,40 Euro mal bedeli, 3.234 Euro navlun bedeli olmak üzere 87.884,40 Euro ile 478,20 YTL yapılan masraf olarak kısmen kabulüne, yabancı para alacağının 21.01.2005 temerrüt tarihinden itibaren Euro üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduata uygulanan yabancı para faizi yürütülmek YTL olarak belirlenen miktara ise anılan tarihten itibaren yasal faiz yürütülmek kaydıyla, tahsil tarihindeki YTL karşılığının davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, uluslararası demiryolu taşıması ile taşınan yükün kaybı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, uyuşmazlığın Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşme (COTIF) ve bu sözleşmenin eki CİM hükümlerine tabi olmasına göre COTIF-CIM 47 nci maddesi uyarınca ve Dairemizin yerleşik uygulamasına göre yabancı para üzerinden hüküm altına alınan miktara yılık % 5 oran üzerinden faiz yürütülmesi gerekli olup, bu oranın emredici nitelikte bulunmasına göre mahkemece yabancı para üzerinden hükmedilen tazminata ilişkin miktara bu orandan faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 4/a maddesi uyarınca faiz uygulanmasına karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden HUMK.'nun 438/7 nci maddesi uyarınca davalı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 nci paragrafında geçen Euro üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduata uygulanan yabancı para faizi yürütülmek cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine COTIF-CIM 47 nci maddesi uyarınca yıllık % 5 oranında faiz yürütülmesine cümlesinin yazılması suretiyle hükmün davalı yararına düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy