(6762 S. K. m. 781, 785, 804) (818 S. K. m. 47)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 2.Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2007 tarih ve 2006/214-2007/793 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın neden olduğu kazada, araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve davalı sürücünün kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 100.000.000.TL maddi ve 1.000.000.000.TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla toplam tazminat istemini 20.507.356.823 TL. na yükseltmiştir.
Davalılardan şirket vekili, müvekkilinin davacı asile ödeme yaptığını, ibra ve feragatname aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece; davalılardan şirket bakımından feragat nedeniyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davacının davalı şirket hakkında verdiği ibranın ve feragatin geçersiz olduğu, davacının %25 oranında meslekte çalışma gücünü kaybettiği gerekçesiyle, davacıya ödenen kısmın tenzili ile 18.807,35-YTL. maddi tazminatın reeskont, yine ödenen miktarın tenzili ile 700-YTL. manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, davalı yanca dava dışı sigorta şirketlerince davacıya ödeme yapıldığına ilişkin bir belgenin sunulmamasına, hükmedilen maddi tazminatın 01.01.2000 tarihine kadar reeskont, anılan bu tarihten sonra avans faizi olarak icraca infazda nazara alınacağının tabi bulunmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, hükmedilen manevi tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Oysa, somut olayda uyuşmazlık mutlak ticari iş olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanmış olup, işbu davanın 17.03.1998 tarihinde açılmış bulunması ve bu kalem tazminat isteminin de reeskont faizi olması karşısında mahkemece, bu kalem tazminatında istem gibi reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken gerekçesi de gösterilmeden yasal faiz üzerinden temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (Hüküm) fıkrasının 1 nci paragrafının beşinci satırındaki ...yasal ... ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ...reeskont, 01.01.2000 tarihinden infaz tarihine kadar avans ... ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy